die man wat blou wit soos bloed geslaan

is

i carus

sit traag en sterf in sy eie rooi

geskeurde groen kouse

              voor

‘n warm-brandende peugeot

           op sy dak

terwyl

          swart

                  vuiste

                           n’kosi s’ikelele afrika

die dag toe ek begin

        het die gebou voor blou kobalt

weggekruip

en soos

        tyd

     verby

        -ge-tik -tik-tiktikketiktiktk

        tot

my vuil grys

              eksamenpresipitaat

le en gonslag

vir

     my

        oorblufte

                      dom

qesiq

brode met vuil tekkies

  marsjeer soos slim skape

tussen kafeteria en gw-klaskamers om soos

        sotte die leraars te beluister

verder verteer hulle

                                met

                              passielose

                                              vergryping

wat soos bevarkte rugby-pawiljoene skyn

swart lig verneuk sonskyn staan-staan krom oe verdor my siel

soos n aborsie se voete

my hart mors lewende bloed

op geel gomlastiekhande

wat

grou

en

gryp

om

‘n

stukkie

kadawer

daar is dood soos geen niks ze-ro

maar uit vakuum

                              kom ronde dinge soos mense

              wat rondhardloop

loosdoelloos sonder

niks

met

net

wat

ons is nou n stukkie minder

dit was altyd

te lekker

tot nou                         heeltemal

te lekker om te kan hou

die kappertjit met sproete bloei dood

sjampanje sonder borreltjies

‘n seer bries sleep ons stukkende meeu

             oor laatmiddag-rotse weg

so maklike glimlag word wreed van

                                                                                     die groen bord afgevee

ons is minder

leer

naker

seerder

nikser

                sonder Deirdre 

draai handvatsel tot hierdie vlag verdwyn

oomblik agtertoe het n warmwit stippel

oombliklik voor my linkeroog geparkeer

my ryp klapperskedel oopgeknoop

om

my harsings se storie op die skoon muur agter my te tik

ek klim uit die wrak van my protoplas

                en giggel

lag histeries

as ek my lewe soos rou kondensmelk sien uitspoel op my

roesbruin mat                                               en ek kan nie onthou van pyn nie

maar ek was alleen

amper soos om

                                    gekruisig

                                         te

                                    word

                                                my vry hart

                                                  hardloop

                                                paadjies

wierrookkettings op n lampkap

tussen mensies

en soek ‘n plek

om

vinknes te skrop vir daai wyfie daar maar

vir wat

hartseerboeie en siniese kettings

sterf moeilik waar hulle ‘n beskerm/de spesie geword het

klassieke emosies trompeteer

                  die knus keurplek in my

                        rou-oog van

onswees

              is

soos

saksofoon

blonde geel hare op geel blonde geel bed          selfverwyt?

        ons hartsielintellek-prikkels

my ek tog so gewillig gesleep borrelooremosies

omgee

onpretensie

-verwar my gou

            weer

met kneuslip en klavier yinger (sonder illusie en:of skuld)

  voor ek jou

                      moet huistoevat

hoe hakke klak mismannetjies

uit die grasnat sypaadjie-weerkaatsings

as jy wegstp in jou wit-swart jas

-die een wat ons by die vlooimark­

gesteel het

jy loop deur n straatligkol vir my emosies weg

en

ek weet ek gaan jou mis

as ek nie nou die sneller trek nie

illogikale ontwerp

biologiese ontploffings sidder my roumens duiseldansemosies warreleer my hormonale rehisterie vlakhaas oor rivierklippe agter graspolle in

tot by onsbewoonde lugkastele

n varsgeleefde glimlag biggel oor my lippe

my oe buig neer in half-aanbidding

van my varsgeplukte hart

syg

doudrup-teer op raafsoethare

jou vrousoet terugkom

momente van heerlikheid gesommeer oor voelbare dimensies met siel-hart-gees-altyd

genootskap

wees

is

wonder

wees

menslief

ons

ek I student sohool-ervaar ek jou kropkapedemie

ons vir jool suid-afrika

wie gesaneerd sal wees

op die 270-blou tekkie

sosiologiese misgepasde

een aand op n dans

ha-ha-ha

somerwitoggende

bly dronk my volken vaderland

leen my julle blase

maar behou altyd ons leuse:

laat ons nie te nugter daaroor we’sie

half-objektief

‘n                             dun slap wasgoedlyn in die agtste eerste een

my                           grinnik agter my rug trek onderstebo note uit

‘n                             getekende konsertina.teen n skuinsgrysmuurwereld

appelleer                  my buitegesig.

n’                              deurmekaargebaarde duiweloorkoggelmander met die

kromneusrooilipflikkeroog-hansworsie soos ‘n ek wat sy siniesuur­gevreetjie halfgoed wegsteek onder so hartseer amper-bitter trek bokant geriffelde kensnare

en amper weg in die skadu’s

pynlik

sku

kruip so ou traan voor styfgeknypte hartkleppe uit

en klim

die voue van sy gesig om mondvol te gaan le-in  ‘n maerder gesig as myne

sy refleksie struikel oor my linkeroog-ekenek staar verbaas­gesig

wit,

maskerloos,

nie eers swart strepe om die oe weg te steek nie

net

e

e

ek ,

n wit gesig op my swart papier met stiller ore en wange van breer as myne

kom ons rook n blom in my army

terte en gesteelde plante

voorstedelike kinders vir gay walvisse teen roep en poep vir jou en siele met yelle die berg hardloop stroom-op

ons eet alweer afghaan-skoen in die menasie haat en stukke kiwi le_en vrot onder grys-gekamde komberse

rassisme

vi r j ou

n psalm van liefde(of lus as dit jou pas)      uit die diepkant van my hart

0 9 i ts jy onman vergod bemens

my

hartstotterend bomskok jou vingers my ongehisteerde organe tot          eksti eks t_ ekstas_ ekstase

vervlaks

jou hare skilder donker wilde ontwerpe op my groot kussing my hart ramparty ,gons soos vermalde sirenes

my borsvel smag jou dag-oud-lamvars soene

die natgereende reinkarnasie van my self word verbaas gebore uit onbewoonde emosies

n mooihand fee ondeun my hormonaal

maar dans kaalvoet en onderstebo op ons eie pastel-cirrus

saam rasper ons die tyd

rammelend soos dle rOOl -opwentreintjie hol ek agter jou wye draaie aan

en

mis

en

mis

en

eenkeer amper-mis

te vat

my lewe is anders saaSaggend met VaelS” tulp het derduisend _:__

my hart geval en eiers gele

soos na n koue start tintel my vel en skoon en nuut en waenhuiswarm so salig bas veld ek

mooi groot

paaseierman sit op die

                pan

se ran

                    d

rooianje sjoksmelt troetelpaletteer in die skemer

die dag tog uit

en die verlangsmaak broei stadig tussen oorverhitte ventrikels

uit

,arrabas

Ii e moordenaar het

leloop sodat ons nie so hoef ‘erl aatgodverl aatse 1 fverl aat

vry

vry

vryvryvry

vry

vry

vry

te sterf met a

1

e e n

doringdraad

StaaSKap

n dooie duif

mis-mis drawwer yerby vroegdag-geluksmokkelaars bedelaar met wegtande en stoppelglimlag gaap in hande yOU sigaret-warm_ oor n konka

musse en jasse en gate in gister se kouse

daar blaas n straatlamp homself uit

as sewe honde vir n vullis-taxi giggel

sy beeld-bed

ek draf n paar woorde uit my nuwe blink pen

my tong sweep jou hart

maar my hand sweep jou lyf

ons-die amper-helde

ja jy en ek ns

die te laat

te vroeg

        nooit betyds-manne

as gode net vir ons opwenharte gegee het sou ons geleef

het sonder roes of olie

vir altyd

of totdat

ui tgewerk

die meganismes r

a

a

gepantser met sementlyne en sekondewysers bekruip

die voelverskrikker die akkedis seskaduwee met plastiekkrisante onder sy tong vasgebyt

ronde kubusse klim die trappe sewe-sewe en struikel in die oog van die brak

sjloesh

in die helder verligte hysbakskerwe op en af

sit gatvol tussen halflee lucozade-bottels

en verlang na die dou-drupptel met die danker hare

en n ysterspoor waarop die opwenhart aanvoeter en verdrink

of uitklim ongestewel_d die verlang-berge oar

sy stap am te kyk na die son

indigo in die prentjieboek

die son rol am in n_ nagwolk-wieg

en verdwyn tussen my tone

iets skop die hel agter in my kop los

die aarde val weg

en skop uit nerens my wind weg

ek hardloop op my longe rond

aange name kennis aarde

grond proe sout

iets splat my oor skouer

taaier vloei klim in my hemp

my ledemate doen hulle eie dans

0 ja dis n hardloop

maar op my rug?

ek rol om klim op my voete ek sit maar eerder voor–donker links–donker ek le maar eerder

stil

doof?

dood?

a ltwee?

die vortex sprei oop wink en nader –die heerlike niks op lyk sol ekker

my brei n t

u

i

m

                          e

                            1

gly my nader sy bodem

v a 1

en plof op die denklose sypaadjie…

iets klap die wang wat mty lyf is

die kaal vor_tex ruk hol weg val ek ?

my wang ruk weer

my liggam is ek oor

en seer ek dink ek hoor my na myself roep bykom word opgeklaarde mislikheid

die son streel warm margarien oor my ken ek sit en vleg die gerafelde senuwees saam ek bestuur nie meer nie

ek lag net as ek saamry

die self wat nie ek is nie illuseer tussen gerwe ander selwe outomaat :goeddankieselfgoeddankie en gor-giggellag verlee

n vlam klim leer in my

maar as ek buite kom vloek ek nie

en ek sug

want dit reen

pienk aerolite van totale lui klou

droe warre aan dag-oud baard

ek steun

              behaaaglik

gaapsoldate sein slap vervelingsboodskappe

                                                                              uit

                                                                        my dimensielose

tot in die hipotalamus

tydloos skuif hysbakdeure van moe oe toe

5. .4. .3.. ..

en ek word in vreemde drome gelanseer deur n suggestie van groen water

swoelend ooren-on..om…my……….. lyf.v.f.

senings

Ole

1 imi ete

van

intelligensie

plu

s

ervaring

tou

my

vas

knel

denke

jtoe

in

die

grou

streepsak

van cumulubreinusgroetwe my

binnehart

p 1 eit

verward

om

vryl ati ng

uit

die

dwanghel

denke

geisoleerde

sui s

deur

ryp

verwoestende

SKEI

breingroewe

ek kan weer dink

frag mente

weerkliewende

blare

val land

idees

op die

breinskuddings

0 oop

SKEUR

halfgedagtes

breintonnels

sweef

geel

ruk

intellekkompostapyt

00

ooop

hartspottelik hou so akneende chauvinis en so tranende vroue-aktivis

mekaar styf vas

se vaarwel-taa-taa-ek-sal-jou-mis

1 if j ou

by die troeptrein

hoer pienk arende

vleg die lugrafels van my brein tot komplekse tapisseie van sien my siel eet roomys

soos die klein swart seun

my hart en die heelal sin in stereo

ek

mors

gebreklike woordjies op sielskoon-papier

maar ek sal

dit eendag vertel soos dit regtig is

:ktktktktktktktktktktktktktktktktktktktkktktktktk

                                                                                           tk

.’

vt_

tik

ti k die

1 ewe i s

tussen

die

raampies

tik

tyd buite sinchronisasie te kort

ti k

dis

wanneer tyd

nie beweeg nie dat mens pyn kan oorstom

en

1 i efde

kan

f_

lewe en vrede kan bereik

tk

tk tktktktktktktktktktktktktktktktktktktktktktktktktktktl

ek is n witstreep op n swart pad

_artman

ek is die kultuur-suiwere baster-europeer

vou my bang rassisme in n kulturele-differensiasie-kombers toe maar watter kleur is jy oor die foon

my dogter durf jou nie sien nie

maar wel met die biseksuele kinderverkragter(wit) op die hoek

ek het brink se geslagsiekte ek is wit

poppie nongena is alive,unwell & living in white south africa

n sagte windkaros spil rustig

                om my hare

skerptand kabouters byt in gelid rillings

                1 angs my rug af

koue hande rits my hart toe

niksvermoedend sluip n gedagte tussen

                my ore deur

glip om lee kolle tot by opgedroogde impulse

nie-mense speel fantasiee deur en

                                    drome dryf los rond in my kop-bottel

kloppende slape stamp harsings aan flarde met ingroei-ore

demi-gode stap aan tussen grafte in die skadu’s

van ou vooroordele honger gille soek bo in my ltyf na stukkies siel om te verorber

ek is bang mammm

                                a

ode vir n plasebo

witk 1 ei n

                ni kswerd

                                semi-pil

lee

      wit

            mediese

                          bedrieer

liegsuiker

sielkundige ensiem

wat

my hipokondriese ges te 1 gesond vernei/uk

ook hiroshima

gemaskerde blomme toffie aan geel padboumasjientande vuil

        bloed

                  drup

                          verlee oor glaskurwes

en poel in die skedel saam

klankstank fladder om trae sintuie wat self nuuskierig om oopgerukte grafte snuffel

geskeurde engelvlerke flap sat op dooie gras

die duiwel trawanteer oliesjeiks wat kaiingbraai

perdederms in tenkdoppe kook met vlieggesang in die krom lug kraakspieels glas op jong gesigte          in

die sand

mure in gevangenisse sien babas in braaierwiegies          dwergskrompel

en limf pomp tussen u ou rubberbuitebande uit enkleur vae skreeue in

en die aarde was woes en leeg

I_EAS

PARKEERPLEK VIR DUIKBOTE                      ,

ALL THE ROCKSTARS ARE LOOKING LIKE JESUS TODAY

SNOT EN LIEFDE

DOOD EN KONFYT

RYS IN MY SKOENE

INTERNATIONAL BITCH WEEK:THANK YOU SO MUCH FOR PARTICIPATING BROTHERS IN SOLITUDE

HAVE A SPELL OF WISHFUL THINKING

N KLUIS VAN LUG

DIE WOORDE IS NIE

KRISTALGLOELAMPE

I HAD A PICTURE OF A FARM IN AFRICA

MAG DIE ENERGIE MET JOU GAAN

N ONPRAKTIESE GESIG VIR DIE LEWE

SENSITIEWE WREEDHEID

MAN CANNOT LIVE BY MARX ALONE

SAME OLD SWEET S.O.B.

DIE LIEFDE IS N IDIOOT

DEATH IS AN EXPERIENCE YOU’LL REMEMBER FOR THE REST OF YOUR LIFE IS JOU GODE SO DOOF SOOS MYNE MNR?

& AS IN ALL WARS THE SONGS WERE LASTING LONGER THAN THE MEN

DIE MEISIE WAT NOOIT WOU VLIEG NIE

THE DIFFERENCE BETWEEN RAPE &SEDUCTION? PATIENCE

FRAGMENT VAN N SOLDAAT

HOHOHO &AL DAAI KAK

ALMAL FASSINEER DIESELFDE HEKS EN GODIN MENS& VROU

VOETSPORE OP N BRANDER                                                                                                                                                                                                                                            .

SNEEUPOESTERTJIE

N VLOED INSINUASIES

RAIDERS OF THE LOST THOUGHT

I HAVE YET TO SEE A HUNGRY SOLDIER

                                                              Bedryf 1 Toneel 1

Fanny:              (tel koffiepot op)  Here dis pragtig!  Ek het vergeet hoe mooi ma se ou silwer goed is.  Dis seker ‘n fortuin werd.  Dis in elk geval swaar genoeg.  (roep)  GAAARRRDNERRRR…?  Wel dit behoort ons ‘n hele klompie geld in die sak te bring; dis verseker.  (draai dit toe en pak in boks) O GARDNER…?  ( hy hou aan met tik; sy maak ‘n klein houer oop)  Ouma se Paul Revere teelepels…!  Maak nie saak hoe desperaat dit word nie, dit verkoop ek nie. (sy skryf op lys)  “Ouma se Paul Revere teelepels, Cotuit!”  Wag ‘n bietjie – WAS DIT NIE DIE METROPOLITAANSE MUSEUM VAN KUNS WAT SO AGTER OUMA SE PAUL REVERE TEELEPELS AAN WAS NIE?        ( kyk na haar refleksie in die skinkbord) Dis ‘n baie mooi hoed hierdie, al sê ek dit nou self.  Dit was nou baie slim van my om dit op te raap.  (pouse)  ONTHOU JY NOG DAARDIE WAARDIGE HEER WAT EENDAG HIER WAS EN ONS R50,000 AANGEBIED HET VIR OUMA SE PAUL REVERE TEELEPELS?  HY’T SULKE WONDERLIKE SKOENE AANGEHAD!  HULLE’T NOG SO OP ‘N PUNT GELOOP EN EK HET GEWONDER HOE KRY HY HULLE AAN SY VOETE, EN DIE SKOENE WAS SO BLINK GEPOLEER.  EK ONTHOU HY’T NOG GESê HY KOM VAN DIE METROPOLITAANSE MUSEUM VAN KUNS!….HELLO…GARDNER…?IS JY DAAR(getik stop) YOO HOOOOOOO…( soos ‘n mishoring)  GARRRRRRRRRRDNERRRRRRR…?

Gardner:           (offstage) Ja, skat…is dit jy?

Fanny:              NATUURLIK IS DIT EK!  WIE ANDERS OP DEES AARDE KAN DIT DAN WEES…?  LIEFLING KOM ASSEBLIEF GOU HIER, NET VIR ‘N MINUUT, TOE. (tik gaan voort)  IN GOD’S NAAM, STOP DAARDIE AAKLIGE GETIK, DIS BESIG OM MY REGUIT MALHUIS TOE TE JAAG  (nuwe register)  GARRRRRRRRRRRRRDNERRRRR….? (hy stop)

Gardner:                                                           (offstage)        Fanny:    EK VRA…

ekskuus                                                                                    ek haat hierdie gegil

Mags is terug                                                    …ASSEBLIEF…

van die mal-                                                      KOM …HIER…

huis…? (POUSE)                                  dis ‘n wonder ek’s nie mal

Ek’s nou by jou                                     nie. Mag dalk ‘n gawe ver-

net ‘n oomblik,                                      andering wees…

Ek’t nie gehoor sy       rustig.

lui die klokkie nie.         LIEFLING, EK WIL JOU

(sing Nothing could be              NET MY NUWE HOED WYS!

finer) 

( G enter)

Gardner:           Haai lyk jy nie oulik nie!  Baie aantreklik, baie aantreklik.

Fanny:              Ek’s dan nog in my kamerjas.

Gardner:           (kyk rond/verloor papiere) So, waar’s Mags?

Fanny:              Liefling, jy laat val al jou papiere.

Gardner:           (sien silwer skinkbord)   Ek onthou die.  Tant Alice het dit vir ons gegee, nê!  (tel dit op)  Liewe Vader, dis swaar.  Waarvan is dit gemaak – lood?!

Fanny:              Nee, dis nie van Tannie Alice nie – dit was ma s’n.

Gardner:           O ja… (begin met dit uitgaan)

Fanny:              Kan ek dit asseblief terugkry?

Gardner:           (terwyl nog papiere val)  Oh, sekerlik… Waar’s Mags?  Ek dog jy’t gesê sy’s hier?

Fanny:              Ek het nie gesê sy’s hier nie, ek het jou gevra om hierheen te kom.

Gardner:           (val papiere)  Verdomde papiere… (laat val nog)

Fanny:              Ek wou jou my nuwe hoed wys.  Ek het dit gekoop spesiaal vir Mags se besoek.  Is dit nie wonderlik nie?

Gardner:           (tel op en mors papiere)  Ja, ja baie oulik…

Fanny:              Gardner, jy kyk dan nie eers daarna nie!

Gardner:           Baie gepas…

Fanny:              Jy dink nie die kleure is te helder nie?  Ek wil nie soos ‘n verkeerslig lyk nie.  Raai hoeveel het ek betaal hiervoor?

Gardner:           (klomp papiere val, hy duik agterna)  Ag nee!

Fanny:              (eerste by papiere)  Al’s reg, ek het dit, ek het dit. (gee vir hom).

Gardner:           Mens sou sweer die goed het vlerke…

Fanny:                                                              hierso               Gardner:           …verdomde

dê…                                                                                                     goed bly val!

Gar…?

(verlore in een van die papiere wat hy lees)

Fanny:              Hello?

Gardner:           (skrik) Hê, wat nou?

Fanny:              (fluister) My hoed.  Raai hoeveel het dit my gekos.

Gardner:           O ja.  Sal ons sê …R10?

Fanny:              R10…?

Gardner:           20?

Fanny:              GARDNER, HIERDIE IS ‘N ONTWERPERS HOED.  HIERDIE TIPE HOEDENS SE PRYS BEGIN BY 50….R75!

Gardner:           (spring op ) Was dit die voordeur klokkie?

Fanny:              Nee, dit was nie die klokkie nie.  Alhoewel Mags al hier moes gewees het.  Sy’s heelwaarskynlik in een of ander treinongeluk betrokke.

Gardner:           (gaan deur papiere)  Ek begin weer van Wallace Stevens hou.

Fanny:              Die getrekkery gaan my nog my dood kos!  In my graf indryf.

Gardner:           (lees van papier)

” The mules that angels ride come slowly down

The blazing passes, from beyond the sun.

Descensions of their tinkling bells arrive.

These muleteers are dainty of their way…”

(pouse) Is dit nie wonderlik mooi nie?! “These muleteers are DAINTY of their way…!?”

Fanny:              Gar, die hoed.  Hoeveel ? (Gardner sug)

Liefling?

Gardner:           O ja.  Sal ons sê…R50? 75?

Fanny:              Dis ‘n Franse hoed.

Gardner:           300!

Fanny:              (triomfantlik) Nee 85c.

Gardner:           85c!  Ek dog jy’t gesê….

Fanny:              Dis reg 85c!

Gardner:           Dis beslis ‘n winskopie!

Fanny:              Ek’t dit by die pandjies winkel ontdek.

Gardner:           Ek’t gedog dat dit ten minste R50 of 75 sou wees.  Ontwerpers hoedens is vreeslik duur.

Fanny:              Dit was op die afgemerkte goedere tafel.  (wys hom die etikette)  Sien jy? Lily Danche!  Toe ek die etikette sien het ek amper agteroorgeslaan in die pelsjasse in.

Gardner:           (hanteer hoed)  Wel wil jy nou meer, dis presies dieselfde etiket as die een aan my japon.

Fanny:              Skat, Lily Danche ontwerp hoedens, nie mans japonne nie!

Gardner:           Yup…”Lily Danche”…selle naam…

Fanny:              Ek is seker as jy mooi kyk, sal jy sien…

Gardner:           …selle skrif, selle kleur, selle grootte.  Wag ek wys jou (Af)

Fanny:              Arme man, kan nie meer reguit dink nie  (kyk na self in skinkbord)

Gardner:           (terug met japon, wys etikette)  Kyk, wat staan hier?

Fanny:              (weier) Lily Danche ontwerp hoede!  Sy’s ‘n ontwerper van dames hoedens.

Gardner:           Wat…staan…hier?

Fanny:              Gardner, jy’s nou belaglik.

Gardner:           (dwing japon op haar af)  Lees… die etikette!

Fanny:              Lily Danche het nie hierdie japon ontwerp nie!  Ek gee nie om wat op die etikette staan nie!

Gardner:           LEES! (fanny lees dit)  NOU GOED, WAT STAAN DAAR…?

Fanny:              (vererg) Lily Danche.

Gardner:           Ek’t jou mos gesê!

Fanny:              Wag ‘n bietjie, gee laat ek weer sien. (kyk, gooi dan terug na Gardner)  Gar, Lily Danche het nog nooit in haar hele lewe ‘n japon ontwerp nie.  Iemand het duidelik ‘n etiket van een van haar hoede afgeruk en dit op die japon vasgewerk.

Gardner:           (trek dit aan oor baadjie)  Dis deksels mooi.  Ek het nog altyd van die japon gehou.  Ek dink jy’t dit nog vir my gegee…Wel ek moet weer terugkom by my werk (exit skielik)

Fanny:              Waar kom daai japon vandaan?…Ek het dit beslis nie vir jou gegee nie, of het ek…?  (stilte Gardner hervat tik. Fanny hou skinkbord weer op en kyk na self)  Jy weet, ek dink ek het dit vir hom gegee.  Ek onthou hoe opgewonde ek was toe ek dit ontdek het in die pandjieswinkel …50c en splinternuut!  Ek sou nie daai etiket opgewerk het om hom te beïndruk nie, sou ek?  Ek kon nie so ver weg gewees het nie!…  Die arme man sou dit nie eers opgelet het nie, wat nog te sê die stempel verstaan…Uauh die dekselse skinkbord is selfs swaarder as die koffiepot.  Hulle moes Amasones gewees het in die ouer dae! (skryf in boekie)  “Empire skinkbord, Parke Bernet Galleries; en dank God! (good riddance)  (draai dit toe en laat val in boks met koffiepot)  Waar is daai ellendige Mags?  Dis nou tipies sy om in ‘n trein ongeluk te wees!  Sy moes ure gelede al hier gewees het.  Wel, as sy nie binnekort opdaag nie sal ek soos ‘n os dood neerslaan van uitputting.  Here, sal dit nie wonderlik wees nie?… dan sal julle my wegdra en stoor soos diè ou kandelare en porselein…(voordeur klokkie lui)

Fanny:                                                                                      Dis Mags,                                 Gardner:           (Af)

Dis Mags!                                                                                                        Ek kom, ek kom.

(pouse,jaag uit                                                              …ek sal dit kry…

kamer vas in                  …ek kom! (jaag

Gardner in)                         kamer binne, vas                                                                                        in Fanny)

          Here, kyk hoe lyk ek,         ek sal dit kry… ek kom

          ek’s nog in my nagklere!      ….ek kom

Fanny:              (Af)  Mags hier. Dis Mags… Sy’s uiteindelik hier!

Mags:   Ek’s jammer…ek’s jammer ek’s so laat…Alles wat kon het verkeerd geloop.  ‘n Passasier het ‘n hartaanval net buite New Londen gehad en ons moes stop… Dit was verskriklik!  Al die dokters en die polisie het die trein oorgeneem en die kondukteur het op en af in die paadjie gehardloop en almal beveel om te bly sit… Toe kom die New Londense Brandweer, kompleet met skreeuende bande, sirenes, flikkerende ligte en hordes mans in swart rubber pakke wat deur al die deure bars.  Dit het twee ure aangehou.

Fanny:              (offstage) Liefling…liefling…waar’s jy?

Mags:   Toe, was daar nie ‘n taxi by die stasie nie.  Nie eers èèn nie.  Ek het vir 15 minute rondgestaan en toe uit desperaatheid in die verkeer ingehardloop, duim in die lug – maar niemand wou my oplaai nie … so toe loop ek…

Fanny:              (offstage)   Dekselse rits sit vas…

Gardner:           Jy’t die hele pad van die stasie af geloop?

Mags:   Gehardloop, eintlik.

Gardner:           Jy’t jou arme ma half dood van bekommernis gehad.

Mags:   (sit tasse neer, sug)  Ek’s jammer.  Ek’s regtig.  Dit was ‘n nagmerrie.

Fanny:              (Op, rok oor kop, rits stukkend, tas rond, blind)  Dekselse rits.  Gar, help my asseblief.

Mags:   (druk Gardner styf vas) Oh Pa… Pa!

Gardner:           My Mags!

Mags:   Ek’t nooit gedink ek gaan hier uitkom nie…Jy lyk wonderlik.

Gardner:           Jy lyk self nie sleg nie!

Mags:   Ek’s mal oor jou hare… Dit het so wit geword!

Fanny:              (steeds verlore in rok, sukkel met rits) Dis nou tipies… net as/soos Mags hier is, gee my rits mee! (  “grunts & struggles”)

Mags:   (Waai vir haar) Hi, ma…

Fanny:              Wag net so ‘n bietjie lief, my rits…

Gardner:           (tel Mags se tasse op) So/toe, sit en laat jou bene bietjie rus…

Mags:   Ek het gedog ek gaan dit nie maak nie

Gardner:           (sukkel met tasse)  Wat is hier in? Lood?!

Mags:   Ek kan nie glo dat julle my uiteindelik toelaat om hulle te doen nie.

Fanny:              (gooi arms om Mags, slaan  Gardner: (lurching round in haar feitlik om)                 circles) Nou laat ek

O, LIEFLING…MY                sien… waar sal ek

                                    DIERBARE MAGS. JY’S              dit sit?

UITEINDELIK HIER.

Fanny:              Ek was seker jou trein het ontspoor en jy lê iewers in ‘n sloot!

Mags:   (beweeg weg van Fanny en kom tot Gardner se redding)  Kom nou, gee dit vir my… asseblief?  (sit tasse neer by sofa)

Fanny:              (rok val van een skouer af) Ag, nie alweer nie!…Gar, help my asseblief en kyk wat verkeerd is met die rits.  Een oomblik sit dit vas en die volgende val die rok uitmekaar (Gardner gaan na haar en sukkel met rok)

Mags:   (pacing) Ek weet nie, dit was ‘n mal week.  Maandag, vergeet ek skoon van ‘n afspraak wat ek gemaak het met ‘n nuwe model…Dinsdag, het ek verslaap en los my gevorderde skilderklas studente hoog en droog.  Woensdag, juis die dag toe ek ‘n onderhoud met Max Zoll, vergeet ek skoon om onderklere aan te trek…

Fanny:              MY HERE GARDNER, DOEN TOG IETS OMTRENT DIE RITS?!

Mags:   Ek meen, daar hardloop ek af in Broomestraat in hierdie gaaserige Tibetaanse romp.  Ek gly en val reg by sy voete…SPLATT!  My romp vlieg oor my kop en daar lê ek …met al my goedere wat hom in die gesig staar…

Fanny:              KOM TOG GARDNER, SIT ‘N BIETJIE KRAG DAARAGTER!

Mags:   (lag) Ag wel, al wat belangrik is, is dat ek hier uitgekom het…Ek bedoel…hier is julle…

Gardner:           (sukkel met rits) Ek kan dit nie sien nie, dis te klein!!

Fanny:              (spin weg van Gardner) AG VERGEET DIT, VERGEET DIT!  Die helfte van die rits se tande is seker uit, nes party ander wat ek ken s’n. (vir Mags) Ek kners deesdae op my tande in my slaap.  Hulle’s al tot stompies geskuur. Kyk hier! (sper mond oop en wys) Net tandvleis.

Gardner:           Ek hoor jou nooit op jou tande kners nie…

Fanny:              Dis omdat ek so hard snork, hoe kan jy iets deur al daai geraas hoor?  Ek word self wakker daarvan.  Dis g’n wonder Pappa moet in die ander kamer slaap nie.

Mags:   (kyk rond) Jis, kyk hoe lyk die plek.  So julle gaan dit nou regtig doen.  Die huis verkoop en Cotuit toe trek.  Ek kan dit nie glo nie, ek kan dit nie glo nie!

Gardner:           Nou toe, kom ons drink ‘n ietsie om Mags se tuiskoms te vier.

Mags:   Julle bly al so lank hier waarom juis nou trek?

Fanny:              Gardner, waarom dra jy daai japon?

Mags:   Julle kan nie trek nie, ek sal julle nie toelaat nie.

Fanny:              (saggies vir Gardner) Regtig skat, jy moet meer op jou voorkoms let.

Mags:   Julle is lief vir hierdie huis, ek is lief vir hierdie huis…hierdie kamer…die lig.

Gardner:           So, Mags, wat van ‘n ietsie? (drink uit ‘n denkbeeldige glas) Om jou keel nat te maak.

Fanny:              Ons kan nie nou al begin drink nie, die vliegtuig is nog nie oor nie.

Mags:   Ek gaan dood van die honger.  Ek moet nou iets eet voor ek flou val (gaan kombuis toe)

Fanny:              Wat op aarde het jy met jou hare aangevang?  Dis so ‘n eienaardige kleur, en al die krul is uit.

Gardner:           Lyk vir my asof sy dit gekleur het.

Fanny:              Dis reg ja, jy’s heeltemal reg.  Dis heeltemal ‘n ander kleur.  Sy’t dit skelrooi gekleur (M word gehoor krap in die yskas)  MAGS NOU NIE TE VEEL PEUSEL NIE, EK HET ‘N HEERLIKE SKAAPBOUD VIR MIDDAGETE GEMAAK!…HELLO…HOOR JY MY…? (vir Gardner) Niemand in ons familie het al ooit rooi hare gehad nie, dit lyk so goedkoop.

Gardner:           Ek hou daarvan, dit beklemtoon haar oë.

Fanny:              HOEKOM OP AARDE HET JY JOU HARE ROOI GAN ALLE KLEURE GEKLEUR?

Mags:   (in van kombuis met boks koekies)  Ek het dit nie gekleur nie, dis “gehighlight”.

Fanny:              Dis seker wat al daai kunstenaars vriende van jou in New York doen…hulle kleur hulle hare al die kleure van die reënboog!

Gardner:           Wel, ek dink dis deksels mooi!…deksels mooi. (Mags maak rugsak oop,krap rond terwyl sy koekies eet)

Fanny:              Liefie ek het gesê jy moenie baie goed saambring nioe, ons probeer juis van goed ontslae raak.

Mags:   (haal opvoubare esel uit en slaan dit op) AAAAHHHH hier’s dit.  Is dit nie mooi nie?  Ek het dit spesiaal vir julle gekoop.

Fanny:              Probeer tog om nie krummels orals te mors nie.  Crystal was net gister vir oulaas hier.

Mags:   (by esel) Jis, ek kan skaars wag.  Ek kan nie glo dat julle my uiteindelik toelaat om julle te doen nie.

Fanny:              “ons doen”…Wat bedoel jy?

Gardner:           Mags, gee ook vir my ‘n paar, toe.

Mags:   (gooi vir hom boks) Natuurlik, dê.  (aan Fanny) Julle painting.

Gardner:           Dankie (eet van koekies – ‘n handvol)

Fanny:              Jy gaan ons nou skilder, terwyl ons probeer trek…?

Gardner:           (met vol mond) Mmmmm, ek’t al vergeet hoe lekker die koekies is.

Mags:   Dis die ideale geleentheid.  Daar sal geen afleidings wees nie en julle sal heeltemal aan my genade oorgelewer wees.  En julle het belowe.

Fanny:              Ek het?

Mags:   Ja, jy het.

Fanny:              Wel, ek was seker ver weg.

Mags:   Nee, jy’t gesê, “Jy kan ons verf,jy kan ons in sement doop, jy kan enigeiets met ons doen solank jy ons net help om hier uit te kom.”

Gardner:           (hou koekies vir Fanny) Proe gerus, dis rêrig lekker.

Fanny:              (neem ‘n paar) Dankie.

Mags:   Ek het gedink ons pak in die oggende en dan kan julle vir my in die middae pose.  Dit sal ‘n lekker afleiding wees.

Fanny:              Hierdie koekies is werklik lekker.

Gardner:           Dê, kry nog.

Mags:   Ek het wonderlike nuus, ongelooflike nuus.  Ek wou dit self aan julle vertel het, daarom het ek gewag tot nou.

(Fanny & George eet koekies en gee heen en weer aan terwyl Mags praat)

Mags:   Julle gaan dit nie glo nie. Maak julle self gereed.  Hou julle stoele vas. OK hier kom dit:  EK IS GEVRA OM ‘N UITSTALLING TE HOU, NET VAN MY WERKE.  IN EEN VAN DIE KUNSGALLERYE IN N.Y. DIE UITSTALLING IS IN AUGUSTUS.  EK MAGS CHURCH STAL UIT BY CASTELLI’S WEST BROADWAY 420…KAN JULLE DIT GLO?  MY PAINTINGS HANG IN DIESELFDE VERTREK AS WAT RAUSCHENBURG,JOHNS,WARHOL,KELLY, LICHTENSTEIN,STELLA SERRA, AL DIE GROOT NAME S’N AL GEHANG HET…Dis absoluut ongelooflik…Ek gedoel, op my ouderdom…weet julle hoe goed moet mens wees om daar uit te kom?  Dis ‘n wonderwerk, ‘n absolute wonderwerk…(pouse)

Fanny:                                                                          (met ‘n vol mond) Skat,  Gardner:         (met ‘n vol mond)

dis wonderlik. Ons is              Niemand verdien dit  so bly vir jou part                meer as jy nie. (3x)

Mags:   Dit was ‘n vloekslag dat sommige van Castelli se mense by ons laaste fakulteits uitstalling was, en hulle was so verbaas…

Fanny:              (vat koekieboks) Nog, nog…

Mags:   Hulle sê ek maak uniek gebruik van lig.  Beter as wat enige iemand anders het, vanaf die Franse Impressioniste.

Gardner:           (sluk aan mondvol koekies) Ek’t mos gesê jy’s goed.

Mags:   In elk geval doen niemand meer portraits nie.  Dit word beskou as “passe”.  Dis so uit, dat dit eintlik in is.

Gardner:           Wel, jy’s baie talentvol, jy was nog altyd.

Fanny:              Sy kry dit alles van Mamma af, weet jy.  Ma se miniatuur skildery van Henry James is nou nog die grootste trekpleister by die Arteneum. In daardie dae kon ‘n vrou van haar klas natuurlik nie ‘n profesionele kunstenaar wees nie.  Dit was net nie gedoen nie.  Maar talent…sy’t genoeg daarvan gehad.

Mags:   Ek wil julle doen vir my uitstalling.

Fanny:              Ag nee, doen Pa – hy’s die beroemde een.

Mags:   Nee albei.  Ek wou julle nog altyd gepaint het en nou’t ek ‘n goeie verskoning.

Fanny:              Dis hoog tyd dat iemand Pa weer skilder.  Ek’s tot in my murg siek vir daai aaklige portret van hom in die Nasionale Gallery.  Hy lyk soos ‘n begrafnisondernemer!

Gardner:           Wel, ek dink jy moet net vir Ma doen.  Sy’t nog nooit so mooi gelyk soos nou nie.

Fanny:              Ag kom nou, ek lyk aaklig en jy weet dit.

Mags:   Ek wil julle albei doen.  Sy aan sy en in hierdie kamer.  Iets stylvol, julle lyk so goed.  Ma met haar mal hoed en als en Pa met sy grys hare.  As ek julle net kon kry om lank genoeg stil te sit sodat julle eintlik pose.

Gardner:           (loop rond, sy aandag iewers anders)  Waar’s daai papiere wat ek nou net gehad het?  Om Vaderssnaam Fanny…

Mags:   Ek het ‘n gevoel dis nou of nooit.

Gardner:           Ek kan nie alles hier bymekaar hou nie (Af na studeerkamer)

Mags:   Ek wou julle nog altyd gedoen het, dis ‘n groot uitdaging.

Fanny:              (trek Mags tot langs haar op sofa) Ek’s so bly dat jy uiteindelik hier is, Mags.  Ek’s baie bekommered oor Pa.

Mags:   Mamma asseblief, ek het sopas hier aangekom.

Fanny:              Hy raak heel gagga.

Mags:   Mamma…!

Fanny:              Jy’t hom vir amper ‘n jaar nie gesien nie.  Twee weke gelede het hy ingestap by die Codman’s se huis, Emily op die wang gesoen en gaan sit in die kamer.  Hy’t gedog hy’s hier by die huis!

Mags:   Ag, kom nou jy oordryf.

Fanny:              Hy’s so mal soos ‘n haas en hy word erger by die dag!  Dis daai verdomde nuwe boek van hom.  Hy werk heeldag daaraan.  Ek het van dit gelees, en nie een woord maak sin nie.

Gardner:           (Loer in by kamer, sien sy papiere op tafel en gryp dit) Aha, hier’s dit (Af)

Fanny:              (Saggies) Dis vandat hy so sukkel met sy poësie dat hy franties begin raak het, heeltemal…franties!

Mags:   Ek haat dit wanneer jy so is.

Fanny:              Ek probeer jou net kry om die feite in die gesig te staar.

Mags:   Daar’s niks verkeerd met hom nie!  Hy’s net so normaal soos ons.  Selfs meer, as jy my vra.

Fanny:              Weet jy wat doen hy nou?  Jy sal nie in ‘n miljoen jaar kan raai nie!…  Hy skryf kritiek! Pa! (lag)  Kan jy dit glo.  Hierdie man het nie eers ‘n analitiese bèèn in sy liggaam nie.  Sy verstand is ‘n warboel en dit was nog altyd!  (Harde slag van Gardner se studeerkamer af)

Gardner:           (Af) Ag nee!

Mags:   Hy’s net verstrooid…dis al.

Fanny:              Hy spandeer nie meer tyd saam met my nie.  Hy kamp uit in daai vieslike studeerkamer saam met Toots .  God, ek haat daai voël!  Tog is hulle eintlik baie handig saam.  Pa leer hom Grey se roudig.  Jy moet hule tog saam sien daar binne.  Toots sit op pa se skouer en reseteer vers na vers…en pa tik tik tik tik tik op die tikmasjien.  Hulle’s nogal ‘n oulike paartjie.

Gardner:           (loer in) Het jy daai gedig van Stevens gesien, die een wat ek vroeër besig was om te lees!

Fanny:              (lang lyding)  NEE, EK HET NIE DIE GEDIG VAN STEVENS GESIEN WAT JY VROEëR BESIG WAS ON TE LEES NIE…!  Dinge raak besig hier rond, ingeval jy dit nog nie opgemerk het nie.  Pa se laaste Pulitzer het nie eers ons grondbelasting gedek nie, en nou is hy te bewerig om voorlesings te gee, so daardie geld is daar nie meer nie…(gee skielik vir Mags die suikerpot wat Fanny besig was om toe te draai) Mags, dê vat die suikerpot, toe.  Jy kan dit gebruik as jy tee aan jou studente gee in daardie aaklige kunsskool van jou…

Mags:   Mens noem dit Pratt! Die Pratt instituut.

Fanny:              Pratt, Platt, wat ook al…

Mags:   En ek bedien nie studente met tee nie, ek leer hulle hoe om te paint.

Fanny:              Wel, ek’s seker nie een van hulle het al so ‘n mooi suikerpot soos die een gesien nie.

Gardner:           (verskyn weer) Seker jy het dit nie gesien nie…?

Fanny:              (luid en kwaad) JA, EK IS SEKER EK HET DIT NIE GESIEN NIE. EK HET JOU NOU NET GESê EK HET DIT NIE GESIEN NIE.

Gardner:           (terwyl hy afgaan) Soos jy sê, soos jy sê (Af)

Fanny:              God! (pouse)

Mags:   Moet jy so op hom gil?

Fanny:              Ja, die arme man is stok doof.  (Mags sug, pouse)

Fanny:              (skielik exuberant, leun oor na ‘n lamp)  Kom, ek wil jou gou iets wys.

Mags:   (kyk) Wat is dit?

Fanny:              Iets wat ek gemaak het. (Mags wil dit aanskakel)  WAG, MOET DIT NOG NIE AANSKAKEL NIE!  Dit moet eers donker wees, dan sal jy kan sien (Fanny jaag na vensters, trek gordyne toe)

Mags:   Wat maak jy…?

Fanny:              Wag net ‘n bietjie, jy sal sien…

—————————————————————-

Gardner:           (Staan op, maar vergeet waarheen hy veronderstel is om te gaan) Hy was in ‘n vreeslike/aaklige toestand. Ek het hom skaars herken. Wel dis die Parkinsonse siekte.

Fanny:              Jy bedoel seker Hodgkin se siekte…

Mags:   (los haar koek & gaan terug na die tafeldoek) Om nou presies uit te werk hoe om hierdie pragtige lig te gebruik…

Fanny:              Ja, Pate het Hodgkins se siekte, nie Parkinson’s nie. Sammy Bishop het Parkinson se siekte. In die kas…jou jas gaan … kas toe!

Gardner:           Jy’s heeltemal reg. Pate het Hodgkin se siekte, nie Parkinson ‘s nie. (Hy staan bewegingloos, jas oor arm)

Fanny:              En Goat Davis het Addison se siekte.

Gardner:           Ek raak altyd deurmekaar met die klomp.

Fanny:              (Wys kas toe) Daardie kant toe… (Gardner gaan kas toe Fanny roep agterna) Ek dink Grace Phelps het dit ook. Of dit mag Hodgkins wees , soos Pate. Ek kan nie onthou nie.

Gardner:           (Terug met ‘n hanger) Het die Goat nie ook Parkinson se siekte nie?

Fanny:              Nee, dis Sammy Bishop.

Gardner:           Hemel ek het die Goat jare laas gesien!( Die jas nog oor sy arm – hy gee die hanger vir Fanny)

Fanny:              Dit het nie die laaste tyd goed gegaan met hom nie.

Gardner:           Is Heppy nie… dood nie?!

Fanny:              Waarvoor gee jy vir my die?… O, Heppy is al jare dood. Sy en Luster Bright is op dieselfde dag dood, onthou jy nie?

Gardner:           Ek het altyd van haar gehou.

Fanny:              (Gee die hanger terug) Dè, ek wil dit nie hê nie.

Gardner:           Sy was baie aantreklik.

Fanny:              Wie?

Gardner:           Heppy!

Fanny:              O, ja. Heppy was sjarmant.

Mags:   (Hou aan eksperimenteer met die lap op die tafel) Beter… beter…

Gardner:           … dis nou iets wat die Goat kort, as jy my vra. Hy’t Hodgkin’s se siekte , nie waar nie? (Trek weer sy reënjas aan & gaan sit)

Fanny:              Skat, ek dag jy wou jou reënjas gaan ophang!

Gardner:           (Na ‘n pouse) O, ja dis reg!( Terug kas toe. Pouse)

Fanny:              Waar was ons?

Gardner:           (Terug met nog ‘n hanger) Kom ons kyk…

Fanny:              (Neem altwee hangers) Om hemelsnaam Gar, gee aandag…

Gardner:           Dit was iets omtrent die Goat…

Fanny:              (Neem reënjas by hom) Gee tog hier, laat ek dit doen! .. (Uit ‘n mondhoek vir Mags) Sien jy wat ek bedoel oor hom? Jy weet nog nie die helfte nie.(Sy hang die jas op) Nie die helfte nie.

Mags:   (Vroetel steeds met die agterdoek) Amper… amper…

Gardner:           (Sit weer op een van die stoele) O, Fan het ek jou gesê, ek het nou-net vir Pate Baldwin raakgeloop. Ek’s bevrees sy dae is getel.

Fanny:              (Terug) Wel, dis daardie Hodgkin se siekte. (Sy sit langs hom)

Gardner:           Ag, ek wil hom nie sien gaan nie. Hy’s een van die groot redakteurs van ons tyd. Ek sou dit nie sonder hom kon doen nie. Hy’t my alles gegee, alles!

Mags:   (Maak ‘n finale verstelling) So ja! (Sy staan terug, kyk na hulle) Julle lyk wonderlik…!

Fanny:              Is dit nie al tyd vir …( Sy tik op ‘n denkbeeldige horlosie op haar arm & drink uit ‘n denkbeeldige glas) …Skemerkeltjies nie?

Gardner:           (Kyk op sy horlosie) Op die kop, op die kop! (Staan op)

Fanny:              Ek sal die gewone neem dankie. Drink saam met ons ‘n ietsie Mags, Paps het spesiaal vir jou Dubonnet gekoop.

Mags:   Hei, ek was net besig om ‘n paar idees te kry.

Gardner:           (Aan Mags terwyl hy uitgaan kroeg toe) Wat van ‘n bietjie Dubonnet om jou keel nat te maak?

Fanny:              O, Mags dit voel net soos die ou dae om jou weer so terug te hê by ons!

Gardner:           (Af) Die gewone vir jou, Fan?!

Fanny:              Ek wens ons kon jou meer sien… ASSEBLIEF!… Is hy nie skatlik nie? Het jy al ooit iemand skatliker as Pappa ontmoet…?

Gardner:           (Af. Sing uit die kroeg) “You made me love you”, ens MAGS, WAT VAN JOU ?…’N BIETJIE… DUBONNET?

Fanny:              Ag toe, drink so ietsie saam met ons.

Mags:   (Aan Gardner) Nee niks nie, dankie.

Fanny:              Wel, en wat dink jy van jou bejaarde ouers wat jaarliks oppak en Cotuit toe verhuis? Lekker mal nè? Net die seemeeue, die oesters en ons.

Gardner:           (Kom terug met Fanny se drankie) Hier’s hy…

Fanny:              Dankie Gar. (Aan Mags) Is jy seker jy wil nie iets hê nie?

Gardner:           (Lig sy glas na Fanny en Mags) Gesondheid!(Gardner en Fanny neem daai eerste “life-saving” sluk)

Fanny:                                                                                                  Aaaaaah!                                              Gardner:            Dis in die kol, in die kol.

Mags:   Wel, ek kan julle beslis nie s’o doen nie!

Fanny:              Waarom nie?  Ek dink ons lyk baie… comme il faut!  (Sy sak in ‘n snaakse posisie, Gardner doen dieselfde)  Wag!… ek het dit, ek het dit!  (Sy fluister     opgewonde vir Gardner).

Mags:   Ag toe nou, ons gaan nie weer begin nie! 

Gardner:           Wat’s dit? …O ja, ja… ek weet watter een jy bedoel.  Ja reg, reg … natuurlik.  (‘n pouse).

Fanny:              Hoe’s die…?!  (Fanny gryp ‘n groot opdien-vurk    en hulle vlieg in in ‘n nabootsing van Grant Wood  se “American Gothic”).

Mags:   En ek wonder nog waarom neem dit my jare om julle  so ver te kry om vir my te poseer.  Julle neem dit eenvoudig net nie ernstig op nie!  Arme ou Mags en haar simpel portrette…

Fanny:              O my skat, jou portrette is nie simpel nie!  Hulle mag wel nie alles wees waarvoor ‘n mens hoop nie, maar hulle is bwslis nie…

Mags:   Onthou jy hoe jy opgetree het by my eerste groep-uitstalling in Soho? … Ag toe nou, jy onthou – dit was ‘n regte sirkus!  Dink terug… dit was omtrent ses jaar gelede… Pappa het so pas die een of ander predidensiele medalje vir prestasie gekry en jy het hom dit maak dra aan ‘n helder  rooi lint om sy nek, en jy het hierdie… enorme veerhoed opgehad om te pas!  Ek sal dit nooit vergeet nie!  Dit was so groot soos ‘n reuse pizza met 20 duim rooi kalkoenvere      wat regop in die lyg in skiet…  Ag kom nou, jy onthou nie waar nie…?

Fanny:              (Spring op)  Wag, wag!  Ek het dit!  Ek het dit nou regtig!  Vergewe my dat ek jou onderbreek Mags skat, dit  sal net ‘n minuut neem.  (Sy  fluister opgewonde vor Gardner).

Mags:   Ek het omtrent agt portrette in die uitstalling gehad, meestal van my vriende, behalwe vir hierdie ou een wat ek van Mevrou Crowninshield gedoen het.

Gardner:           Goed, goed… kom ons probeer dit.  (‘n Pouse, dan mimeer hulle Michelangelo se “Pieta” met Gardner wat oor Fanny se skoot le as die dooie Christus).

Mags:   (Teneergedruk)  “Die Pieta”.  Wonderlik!

Fanny:              (Pomp Gardner in die ribbes)  Haai, ons word goed hiermee.

Mags:   SOOS EK BESIG WAS OM TE SE…

Gardner:           Dit sal natuurlik help as ons nie al hierdie moderne klere aangehad het nie.

Fanny:              Jammer, Mags… jammer… (Uitasem en steunend van die fisiese ooreising van alles, gaan sit hulle weer.)

Mags:   … Die oomblik toe julle in die gallery instap, het jy dit gesien en uitgeroep, “My hemel, wat doen Millicent Crowninshield hier?”  Almal het omgekyk met die gedoente van Pappa se klinkende medalje en jou ongelooflike hoed, waarvan ek seker was dat dit enige oomblik kan opstyg en in die   kamer begin rondvlieg.  ‘n Skare het gevorm… Deur die een of ander vloek het jy ingehaak by die belangrikste kritikus in die stad, Mnr Moderne Kuns homself, en het jy hom oorgesleep na die portret toe en uitgebasuin vir almal om te hoor,”DIS MILLICENT CROWNINSHIELD!  EK HET SAAM MET HAAR GROOTGEWORD, SY WOON NETAF IN ONS STRAAT IN BOSTON.  MAAR DIT LYK GLAD NIE SOOS SY NIE, AS JY MY VRA!  HAAR NEUS IS NIE EERS AMPER SO GROOT NIE EN SY HET NIE SO ‘n ONAARDIGE DING WAT UIT HAAR KEN UIT GROEI NIE!  DIE CROWNINSHIELDS IS EINTLIK HEEL AANTREKLIK, AANMATIGEND, MAAR STEED AANTREKLIK!

Gardner:           (Spring skielik op, aan die brand)  Wag, wag,…as jy Michelangelo wil he… ek’s jammer Mags, nog een…nog net een…asseblief?

Mags:   Sekerlik, waarom nie?  Asseblief…

Gardner:           Fanny, berei jouself voor!  (Hy fluister in haar oor).

Fanny:              DIE BESTE!… DIS DIE BESTE!  O my liefling, jy’s ‘n genie, ‘n absolute genie!  (Fluister weer)  Maar ek dink jy moet God wees.

Gardner:           Ek?… Werklik?

Fanny:              Ja, dis baie meer gepas.

Gardner:           Wel, as jy so se…

          (Fanny en Gardner sak af op die vloer, met ‘n bietjie             moeite en le op hulle sye, Fanny as Adam en Gardner             as God, hulle vingers wat nader en nader kom in die             houding van Michelangelo se “THE CREATION”.                     Uiteindelik raak hulle.)

Mags:   (Juig, fluit, klap hande).  DRIE HOERAS, BAIE GOED,   BAIE GOED!  (Hulle hou die posisie nog ‘n oomblik, blosend van plesier, staan dan op, stof hulleself af  en tas terug na hulle stoele toe).  So, daar was ons toe…

Fanny:              Ja, asseblief gaan aan…!

Mags:   …Saamgebondel om Millicent Crowninshield, toe jy jou sakboekie uitpluk en skielik aankondig, “WAG, WAG, EK HET ‘N FOTO VAN HAAR HIER, DAN KAN JULLE SIEN HOE SY REGTIG LYK!”  Toe sak jy af op jou hurke op die grond en smyt alles uit jou handsak uit, en ek bedoel …alles… Pakkies blinkers en plaksterre wat uitloop, skulpe, stukkies pels, tandeflos, antieke glas knope, klein klingelende klokkies, hakies, ‘n Monarch skoenlapper in plastiek, kant… ek dag ek kom iets oor.  Ek wou net inmekaarsak vloer toe en saggies doodgaan!  Want sien, jy kon dit nie kry nie.  Ek bedoel, jy het die res van die middag op jou hande en kniee deurgebring, kruipende deur hierdie see van gemors en gemompel, “Dit moet hier erens wees, ek  weet ek het dit by my gehad!”… Toe trek Pappa my in alles in en se, “So van die os op die jas, hat julle al ons dogter Mags ontmoet?  Sy’s die een wat al hierdie prentjies geverf het… skilderye… portrette… wat julle dit ookal noem”.  (Sy sak af op haar hande en kniee en begin uit die vertrek uit kruip).  Teen die tyd, het Ma op die een of ander manier uit die gallery uitgekruip en was verlore op ‘n ander vloer.  Sy’t my begin roep… “YOO HOO, MAGS, … WAAR’S JY?… O MAGS SKAT…HELLO…?  IS JY DAAR…?” (Sy kom terug in en kyk na hulle.)  Dit was my eerste uitstalling.                 

                          BLACKOUT.

TONEEL 3.

24 Uur later.  Die impak van die komende trek het nou die vertrek getref met tornado-krag.  Fanny het al die klere die vertrek ingesleep en dit in verskeie kartondose gegooi.  Daar is jasse, baadjies, skoene, rompe, pakke klere, hoede, truie, rokke, enigiets.  Sy en Gardner sit op die sofa en gaan deur alles.

Fanny:              (Dra ‘n ander hoed en rok, en hou ‘n verflenterde oorjas op.)  Wat van die aaklige ou ding?

Gardner:           (Dra verskeie truie en onderhemde, ‘n Hawaise vakansiehemp, ‘n verskeidenheid serpe en dasse om sy nek.  Hy hou ‘n paar skoene op.)  Ah…      onthou jy hierdie skoene?  Pound het dit vir my gegee toe hy teruggekom het van Italie af.  Ek kan dit onthou asof dit gister was.

Fanny:              Asseblief laat ek dit vir die pandjieswinkel gee!  (Sy  druk die jas in die gepaste karton.)

Gardner:           Hy’t dit vir my in Rome gekoop.  Hy’t gese hy kon dit nie weerstaan nie, en koop toe sommer vir homself ook ‘n paar, aangesien ons albei dieselfde grootte gedra het.  Ag, ek mis hom!  (Pouse).  Haai, wat doen jy met my oorjas?!

Fanny:              Liefling, dis heeltemal verslete.

Gardner:           Maar dis my oorjas.  (Hy gryp dit  uit die darton uit.)  Ek dra dit al vir die afgelope 35 jaar elke dag!

Fanny:              Presies, hy’t sy tjips gehad.

Gardner:           (Trek dit aan bo-oor al die ander goed).  Daar’s niks verkeerd met die jas nie!

Fanny:              Ek glo en vertrou dat jy onthou dat die kothuis ‘n agste van die grootte van die plek is, en dat jy nie plek vir die helfte van die goed sal he nie.  (Sy hou ‘n sportbaadjie op.)  Hierdie oes ou baadjie, byvoorbeeld.  Jy’t dit al vandat Hector ‘n klein hondjie was!

Gardner:           (Gryp dit en trek dit aan oor sy jas.)  O nee jy mag nie…

Fanny:    … en hierdie afskuwelike hoed…

Gardner:           Gee hier, laat ek sien.  (Hy staan langs haar en hulle “fall into a lovely frieze”).

Mags:   (Spring skielik uit agter ‘n kartondoos met ‘n flits-kamera en neem ‘n foto van hulle.)  PERFEK!

Fanny:  (Hande vlieg na haar gesig) 

     LIEWE HEMEL, WAT WAS DIT?                        Gardner:           (Hande vlieg na sy hart.)  O klits, ek’s geblits!

Mags:   (Loop na middel van vertrek en rol film aan.)  Dit was fantasties.  Kyk of julle dit weer kan doen.

Fanny:              Wat op aarde doen jy…?

Gardner:           (Voel aan sy bors.)  Is daar bloed?

Fanny:              Ek sien orals kant…

Mags:   Dis alles reg, ek het net ‘n foto van julle geneem.  Ek gebruik dikwels ‘n Polariod op die stadium.

Fanny:              (Vryf haar oe)  Werklik Mags, jy kan ‘n mens gerus waarsku!

Mags:   Maar dis juis die punt om julle onverwags te vang.

Gardner:           (Vryf sy oe).  Dis die eienaardigste ding… ek sie orals kant.

Fanny:              Ja, ek ook…

Gardner:           Dis eintlik nogal lekker.  Dit lyk asof jy ‘n sluier dra.

Fanny :             Ek het ‘n sluier aan!  (Die kamera spoeg die foto uit).

Mags:   O jippie, hier kom die foto!

Fanny:              (Gryp die half-ontwikkelde foto).  La’k sien, laat ons sien…

Gardner:           Ja, toe kom ons kyk.  (Hulle het nog ‘n stil oomblik saam terwyl hulle na die foto kyk.)

Mags:   (Sluip weg van hule af en neem nog ‘n foto.)  Ja!

Fanny:              NIE WEER NIE!        

          ASSEBLIEF SKAT!                                                      Gardner:           WAT WAS DIT…?WAT HET GEBEUR…? 

          (Hulle struikel na mekaar toe.)

Mags:   Ek’s jammer, ek kon dit nie weerstaan nie. Julle het so…

Fanny:              WAT PROBEER JY DOEN    ?  ONS VERBLIND…?

Gardner:           Regtig Mags, genoeg is genoeg… (Gardner en Fanny hou aan rondstruikel, spotternderwys.)

Fanny:              Is jy nog daar, Gar?

Gardner:           Reg soos ‘n roer, reg soos ‘n roer!

Mags:   Ek’s jammer, ek’t nie bedoel om julle skrik te maak nie.  Dis net dat ‘n foto ‘n mens goed kan wys wat jy nie bewus van was nie.  Kyk hier.  (Sy gee hulle vir Fanny.)  Wel ek gaan kombuis toe om iets te ete te kry.  Wil enigiemand iets he?  (Sy gaan uit.)

Fanny:              (Kyk na die foto’s, half geamuseerd, half met afsku.)O Gardner!  Het jy nou al ooit so iets gesien?

Gardner:           (Kyk na foto’s en lag.)  Goeie hemel…

Mags:   WIL NOG IEMAND VAN DIE OORSKEIT TAPIOCA VAN GISTERAAND HE?

Fanny:              NIE VIR MY NIE, DANKIE.  WAT VAN JOU GAR?

Gardner:           Gaan gerus voort.  Ek was in elk geval nog nooit baie lief vir Tapioca nie.

Fanny:              Waarvan praat jy?  Dis een van jou gunstelinge.

Mags:   (Kom in, slurpend uit ‘n groot bak).  Mmmmmm….mmmmm…

Fanny:              Regtig, Mags, ek het nog nooit iemand gesien wat so kan eet soos jy nie.

Mags:   (Neem foto’s terug.)  Dis snaaks.  Ek doen dit net as ek huis toe kom.

Fanny:              Wat’s fout, voer ek jou nie genoeg nie

Gardner:           Genade, maar dis warm hierbinne!  (Begin sy jas uittrek.)

Fanny:              Die vader weet, as kind het jy nooit so geeet nie.  Inteendeel, ek het nog nooit so ‘n vol fiemies eter gesien nie.  Gar, wat doen jy?

Gardner:           Ek trek party van die klere uit.  Dis warmer as Tofit hierbinne!  (Gooi klere op die vloer.)

Mags:   (Kyk na haar foto’s).  Ja, ek hou daarvan dat julle so na mekaar kyk…

Fanny:              (Vir Gar.)  Kyk tog net waar jy die goed smyt, ek probeer orde hier handhaaf.

Gardner:           (Tel op wat hy laat val het, en laat val meer in die proses.)  Goed, goed…

Mags:   Ek moet nou net uit”figure” wat julle moet dra.

Fanny:              Ek gaaan my lang swart rok dra, en jy sal dom wees as jy Pappa nie in sy tuxedo doen nie.  Hy lyuk so vernaam daarin, nes ‘n   bankbestuurder.

Mags:   Ek het regtig nog nie besluit nie.

Fanny:              Net omdat jy rondloop en lyk soos iets watr agterstevoor deru ‘n doringbos gesleep is, beteken nie dat ek en Pappa so wil lyk nie, nie waar nie, Gar?  (Gar maak ‘n erger en groter verstrengeling van sy klere.)  HELLO…?

Gardner:           (Kyk op na Fanny)  O ja, vreeslik aantreklik, vreeslik aantreklik.

Fanny:    (Aan Mags)  Ek hoop nie jy gee ojm vir wat ek nou gaan

          se nie, maar ek het jou nog noooit so vervalle sien

          lyk nie.  Jy sal nooit ‘n man kry as jy so lyk nie.             Daardie snaalse klere en afgryslike hare…  Regtig             Mags, dis baie ontstellend.

Mags:   Ek dink nie my hare lyk so erg nie, dis nie wonderlik nie, maar…

Fanny:              Wel, ek sien nie ander meisies wat soos jy rondloop nie.  Ek bedoel, meisies van jou agtergrond.  Wat sal Lyman Wigglesworth dink as hy jou op straat moes sien?

Mags:   Lyman Wigglesworth?!…Uuuuuuuughhhh!  (sy ril).

Fanny:              Nou goed, wat dan van daardie brilgante Cabot outjie… wat is sy naam?

Gardner:           Sammy.

Fanny:              Nee, nie Sammy nie…

Gardner:           Stephan.

Fanny:              Ag, om vadersnaam Gardner…

Gardner:           Stephen…Stanley…Stuart…Sheldon…Sherlock…    Sherlock.  Dis Sherlock!

Mags:   Spence!

Fanny:                                                                          SPENCE, DIS REG!     Gardner:         DIS REG… SPENCE!

SY NAAM IS SPENCE!            SPENCE CABOT!

Fanny:              Spence Cabot het eerste gestaan in sy klas in Harvard.

Mags:   Ma, hy’t geen gesighare nie.

Fanny:              Hy het sy eie regsfirma in Arlingtonstraat.

Mags:   Spence Cabot het ses vingers op sy regter hand!

Fanny:              So, hy is miskien nie die aantreklikste ding op aarde nie.  Voorkoms is nie alles nie.  Hy kan nie help as hy ‘n ekstra ou vingertjie het nie.  Wys tog ‘n bietjie simpatie1

Mags:   Maar die ekstra een het ‘n eienaardige nael wat soos ‘n klou lyk…dis lank en swart en …( sy sidder)

Fanny:              Niemand is volmaak nie, skat.  Hy het ‘n lieflike handskrif en ‘n absoluut heilige ma.  En hy’s so ryk soos Croesus!  Hy toon baie meer bolofte as enige van daardie ander kreature wat jy al hier ingesleep het.  Wat was die naam van daardie afgryslike Fransman wat geruik het na sweterige sokkies?…Jean Duke van Scripto?

Mags:   (laggend) Jean – Luc Zichot!

Fanny:              …en daardie eienaardige klein Oosterse mannetjie met al die tande!  Rêrig, Mags hy kon uithestal gewees het in die sirkus!

Mags:   O ja, Tsu Chin.  Hy was eienaardig, maar baie sexy…

Fanny:              (ril) Hy’t sulke klein voetjies gehad!  Rêrig Mags, besef dit.  Jy word nie jonger nie.  Voor jy dit besef is al die gawe ouens weggeraap en waar sit jy dan?…Alleen in daardie somber klein woonstelletjie van jou met daardie eienaardige klere en skelrooi hare…

Mags:   MY HARE IS NIE SKELROOI NIE!

Fanny:              Ek wil net die beste vir jou hê, jy weet dit.  Dit lyk asof jy uit jou pad gaan om vertraag te lyk.  Ek verstaan dit nie…Gar, vir wat trek jy jou jas aan..?  Jy lyk soos ‘n boemelaar.  Ons dra nie jasse in die huis nie. (Sy help hom daaruit)  So ja… Ek sal net hierdie in die karton sit, saam met al die ander goed…(sy laat dit in die karton val, wag dan.)  Is dit nie omtrent tyd vir skemerkelkies nie?!

Gardner:           Wat’s dit? (F klop teen haar pols en maak asof sy drink, G kyk op sy horlosie) Jy’s reg! (uit na kroeg)  Die gewone…?

Fanny:              ASSEBLIEF!

Gardner:           (af) WAT VAN IETS VIR JOU, MAGS?

Mags:   SEKERLIK WAAROM NIE?  LAAT WAAI!

Gardner:           (af) WAT’S DIT…?!

Fanny:                                                              SY’T JA GESê!    Mags:          ‘N BIETJIE DUBONNET

SY’T JA GESê!            VIR MY ASSEBLIEF!

Gardner:           (steek kop terug in ) Wat van ‘n bietjie Dubonnet?

Fanny:              Dis presies wat sy gesê het!  Sy sal hou van ‘n bietjie Dubonnet…!

Gardner:           (gaan terug na kroeg en sing’n Jolson liedjie)  GEE, IT’S GREAT TO HAVE YOU BACK LIKE THIS MAGS…IT’S JUST GREAT! (sing verder).

Fanny:              (leun nader aan Mags)  Jy’t soveel POTENSIAAL,  skat!  Dit breek my hart om te sien hoe jy jouself verwaarloos het.  As Lyman Wigglesworth…

Mags:   Vreemd soos dit mag wees, ek voel vere vir Lyman Wigglesworth.

Fanny:              Soos ek gehoor het is hy ‘n regte Don Juan!

Mags:   Maar met wie?!…Moenie dink ek het nie gehoor van sy affêre met Hopie Stonewall nie?!

Fanny:              (begin lag) Ag hemel, laat ons tog nie weer begin met Hopie Stonewall nie!  Tien voet lank met puisies op haar nek, (aan Gardner)  O SKAT, KOM GOU HIER! ONS PRAAT VAN DIE PATETIESE HOPIE STONEWALL!

Mags:   Dis nie net haar ongelooflike lengte en puisievel nie, dis daardie klein punttandjies eb due nommer elf skoene.

Fanny:              Ek’s mal daaroor as jy so raak!

(Mags stamp haar voete deur die vertrek em maak klein punttandjie knaaggeluide)

Fanny:              GARDNER…JY MIS ALLES! (steeds laggende) Hoekom is Boston meisies so …lank?

Mags:   Hopie Stonewall is nie ‘n Boston meisie nie, sy’s ‘n kameelperd.  (Sy bokspring deur die vertrek met ‘n onsigbare dwerggrootte Lyman)  Sy’s perfek vir Lyman Wigglesworth!

Gardner:           (kom terug met Fannie se drankie wat hy vir haar gee)  Nou, waar was ons?

Fanny:              (probeer om nie te lag nie)  HOPIE STONEWALL!…

Gardner:           O ja, sy’s die baie lang een, nie waar nie?  (F en M bars uit van die lag)

Mags:   Al hoop vir ons Boston meisies is om so ver as moontlik van ons eie soort af weg te kom.

Fanny:              Sy vra altyd na jou, skat.  Sy’s baie geheg aan jou, jy weet.

Mags:   Asseblief, ek wil nie hoor nie!

Fanny:              Jou ou vriende vra altyd na jou.

Mags:   Dis nie soseer hoe kriewelrig/kruipgatterig hulle almal is nie, as hoeveel hulle my aan myself herinner nie.

Fanny:              Maar jy is nie kruipgatterig nie,skat, nety verslons!

Mags:   Ek gedoel, gee my nog ‘n paar duim, en ‘n paar bruin kolle hier en daar en Hopie en ek sou susters kon wees!

Fanny:              (fluisterstem aan G)  Is jy nie gek daaroor as Mags so is nie?  Ek sou vir ewig na haar kon luister.

Mags:   Ek bedoel…kyk na my!

Fanny:              (snakkend) Moenie stop nie, moenie stop nie!

Mags:   (onbeholpe)…Eenvoudig…ek weet nie hoe om aan te trek nie, ek weet nie hoe om te sê nie, wanneer mense uitvind Pappa is my Pa, is hulle altyd verstom.  “Gardner Church is jou Pa?  Ag, komaan, jy maak ‘n grap?!”

Fanny:              (fluister) Is sy nie wonderlik nie?

Mags:   Soms vertel ek hulle nie eers nie.  Ek gee voor ek het in die Midde Weste êrens grootgeword.  Boeremense…ons werk met ons hande.

Gardner:           (aan M) Wat van nog ‘n bietjie…?

Mags:   Nee, nie meer nie, dankie(talm)

Fanny:              Vir wat moet jy haar nou gaan staan en in die rede val, sy was net mooi op dreef…?

Mags:   (stap oor na haar esel)  Die wonderlike ding van portrait skilder wees, is dat dit die ander ou is wat ontbloot word, jy’s veilig verskuil agter die doek en esel (staan daaragter)  Jy kan so plein soos ‘n hooivurk lyk, so stom soos modder wees, maar dit maak nie saak nie, want jy is volkome verskuil; jou lyf, jou gesig, jou voornemens. Nes jy jou mees intieme beweging maak, jou siel oopgooi…strek hulle uit en gaap, en onthou van die hond wat vyfuur uitgelaat moet word… Om so onsigbaar te wees en terselfdertyd so geboei…dit maak jou asemloos…

Gardner:           Goed gesê  ags, wonderlik goed gesê1

Mags:   Dis waarom ek julle nog altyd wou skilder, om te sien of ek dit kan doen,  Dis nogal ‘n risiko.. Onthou waardeur ek as kind moes gaan het vir my meesterstuk…?

Fanny:              Het jy ‘n meesterstuk geskilder toe jy ‘n kind was…?

Mags:   Wel, vir my was dit ‘n meesterstuk.

Fanny:              Ek het nooit geweet jy was ‘n vrypostige kind nie.  Gardner, kan my onthou kat Mags ;n meesterstuk geskilder het as kind?

Mags:   Ek het dit nie geskilder nie.  Dit was iets wat ek gemaak het!

Fanny:              Wel, dis alles nuus vir my!  Gar, kry asseblief vir my nog ‘n drankie!  Ek het jare laas soveel pret gehad!  (Gee haar glas vir hom en reik na Mags s’n) Kom skat, drink nog een saam met my…

Mags:   Nee, niks meer nie, dankie.  Ek hou nie rêrig van die smaak nie!

Fanny:              Ag, toe nou, wag nou eers ‘n bietjie

Mags:   (gee glas vir G) Ag, nou goed dan maar…

Fanny:                                                              Daar’s hy, dis ‘n   Gardner:        (opgewonde) Ek bring,

soet kind!                    ek bring dit!

Fanny:              (gil agter hom aan)  MOET MY NOU NIE TE VEEL GEE NIE.  DIE VORIGE EEN WAS VREESLIK STERK…EN MAAK GOU ANDERS MIS JY IETS…!  Pappa is si uitgeslape, ek weet nie wat ek sonder hom sal doen nie.  As hy iets moets oorkom, weet ek nie…

Mags:   Mammie, niks gaan met hom gebeur nie…!

Fanny:              Wel, wag tot jy ons ouderdom bereik, dis nie ‘n tuinparty nie.  Nou…waar was ons…?

Mags:   My eerste meesterstuk…

Fanny:              O ja, maar wag tog tot Pappa terug is, sodat jy dit ook kan hoor…YOOO HOOOO… GARRRRRDNERRRR?… KOM JY…? (stilte)  Gaan kyk waar bly hy, sal sy?

Gardner:           (kom in met albei drankies; ” he’s shaken”)  Ek kon nie die ys kry nie.

Fanny:              Wel, uiteindelik!

Gardner:           Dit het verdwyn soos mis voor die môreson…(gee F haar drankie) Daar’s hy.  (F soen haar vingers en vat ‘n groot sluk)  Mags (gee hare)

Mags:   Dankie Pappa.

Gardner:           Jammer oor die ys.

Mags:   Dis niks , dis niks (G sit, mekaar onder die water rondgejaag. Op een stadium het jy verdwyn, so intens was die helderheid… maar eensklaps het jou voet verskyn… toe jou been. Ek het dit gegryp! Ek onthou hoe ek gewens het die oomblik kan vir altyd aanhou… dat ons so vasgevang moes word, laggend en vonkelend…Toe’t ek paniekbevange begin raak, want ek het geweet die oomblik moet verbygaan, was alreeds verby. Jy was besig om uit my greep te gly. Die somer was amper verby. Ek sou teruggaan kunsskool toe… Terwyl ek my hand na jou uitgesteek het, het jy weggeraak. Ons sou nooit weer so wees nie…(Stilte)

Fanny:              (Sien die doekbedekte portret op die esel) Wat’s dit daai! Moenie sê ons het iets vergeet nie?

Mags:   Dis julle portret. Dis klaar.

Fanny:              Klaar? Hoe op aarde het jy dit reggekry?

Mags:   Ek was heelnag wakker.

Fanny:              Regtig? … Ek het niks gehoor nie, het jy Gar?

Gardner:           Nie ‘n enkele geluidjie nie.

Mags:   Ek wou dit klaarkry voor julle weggaan… om te… om uit te vind wat julle dink. Alles in ag geneem,… is dit nie sleg nie… ek bedoel, ek moes dit feitlik alles van buite doen. Die lig was vreeslik swak en ek het probeer stil wees sodat ek julle nie wakkermaak nie. Dit was nouliks die ideale werksituasie… Julle twee was ook nie juis die mees behulpsame modelle nie. (Skielik is sy paniekerig. Sy gryp die portret van die esel af en druk dit teen haar bors. Sy dans die kamer vol daarmee) O, vader julle gaan dit haat! Ek weet sommer julle gaan dit haat! Hoe het ek hierin beland? Ek is seker julle wil dit nie regtig sien nie… dis sommer niks… net ‘n paar strepe hier en daar… dit was vreeslik laat toe ek klaargemaak het. Die lig was regtig onmoontlik en my oë was so vreeslik seer… Hoekom gaan sit ons nie net op die sypaadjie tot Kitty kom, sodat sy nie hoef te toet nie…

Gardner:           (Gryp die skildery by haar) Sal jy net vir ‘n oomblik jou mond toehou sodat ons die ding kan sien…

Mags:   (Lag en huil saam) Dis niks Pappa… regtig… ekkan beter doen met my oë toe! Dit was so laat dat ek niks kon sien nie en toe gooi ek nog ‘n bottel thinners oor my palet uit…

Gardner:           (Sit dit op die esel en staan terug terwyl hy kyk) Sooo ja…

Mags:   (Dans om hulle van paniek) Dis… dis net ‘n vinnige skets… dis nog nat…Ek het nie genoeg tyd gehad nie… Dit vat ten minste 40 uur om ‘n behoorlike portret te maak…(Skielik is dit baie stil terwyl Fanny & Gardner terugstaan om daarna te kyk)

Mags:   (Nog meer buite haarself, spring die kamer vol met haar arms om haarself. Sy maak klein kermende geluidjies) Asseblief moenie… nee moet nie… moenie… asseblief… Kom nou moenie kyk nie… O God nee… ‘seblief…(‘n Ewigheid gaan verby terwyl Fanny en Gardner daarna staar)

Gardner:           Wel…

Fanny:                                                                          Ek dink dis afgryslik      Gardner:           Vreeslik slim, vreeslik slim

Fanny:              Wat het jy met my gesig aangevang?

Gardner:           Ek hou veral van Mams!

Fanny:              En van wanneer af is my vel pers?

Mags:   Ek sê julle, dis sommer niks…

Gardner:           Sy lyk soos ‘n prinses!

Fanny:              En kyk net my hare…dis.. dis helder oranje!

Gardner:           (Bekyk dit uit ‘n ander hoek) Dis regtig baie goed…

Fanny:              (Beduie) Dit lyk glad nie soos ek nie!

Gardner:           …Eersteklas!

Fanny:              Van wanneer af het ek ‘n pers vel en oranje hare?

Mags:   (Probeer dit van die esel afgryp) Hoor hier, julle hoef nie oor my gevoelens te ‘worry’ nie…ek…

Gardner:           (Blokkeer haar) Nie so vinnig nie!…

Fanny:              … en kyk net hoe sit ek! Ek het nog nooit in my lewe so gesit nie!

Gardner:           (Beweeg nader) Ja-nee dis eerlikwaar slim…

Fanny:              Ek het glad nie voete nie…

Gardner:           Die hele ding is totaal merkwaardig!

Fanny:              …En waar’s my bene heen , hè ?… hulle verdwyn net onder my knieë ! Ten minste is die rok fatsoenlik. Ek het nog altyd van hom gehou.

Gardner:           Dit skitter om die een of ander rede…

Fanny:              (Aan Gardner) Dink jy nie dis netjies nie?

Gardner:           Vreeslik netjies, ja…

Fanny:              (Bestudeer dit van nader) Ja, sy’t die rok baie goed reggekry… en dit wys alles wat oor is van my figuur… My glimlag is ook mooi…

Gardner:           So… goed… en groot…

Fanny:              Ek hou veral van hoe my mondhoeke opkrul…

Gardner:           Dis baie slim…

Fanny:              Hulle bewe amper.

Gardner:           Goeie beligtingseffekte!

Fanny:              Eintlik lyk ek nogal,…jonk dink jy nie so nie?

Gardner:           (Vir Mags) Jy’s regtig goed met die hoogligte..

Fanny:              (Kyk uit ‘n ander hoek)En jy lyk soos ‘n prins…

Gardner:           Wel, ek’s nie so seker daarvan nie…

Fanny:              Nee, jy lyk soos ‘n regte prins. Ek kan jou sommer opeet!

Mags:   (Fluister) Hulle hou daarvan… hulle hou daarvan! (‘n Stilte terwyl Fanny en Gardner aanhou staar)

Fanny:              Weet jy wat? Dis die fyn kwashale wat ons soos ‘n paartjie uit ‘n Franse Impressionistiese portret laat lyk…

Gardner:           Ek weet presies wat jy bedoel…

Fanny:              …’n Manet… of ‘n Renoir…

Gardner:           Dis baie ontroerend…

Fanny:              Dis iets omtrent die lig…(Hulle staan terug om te kyk) Onthou jy die Renoir kafee-tonele…

Gardner:           Sy pleister glad nie met die verf nie, dis net so titseltjie hier en daar…

Mags:   Hulle hou daarvan!

Fanny:             Soos die een waar die paartjie aan die dans is…? Nie dat ons dans nie… dis net ‘n … soortgelyke atmosfeer… ‘n tipe opgewektheid… amper… die man met sy rug na jou toe en hy swaai die vrou in die rondte… O Gar, jy’t dit ‘n duisend keer gesien – dit hang in die kunsmuseum ( Sy gaan na hom toe en sit haar arm om sy skouer)

Mags:   Hulle hou regtig daarvan!

Fanny:              Sy het hierdie wonderlike blou rok aan… met valletjies om haar nek en hy hou haar so vas… dis reg… en sy’t die mees verruklike uitdrukking op haar gesig…

Gardner:           (Raak meegevoer & neem Fanny in sy arms om stadig in die kamer te begin ronddans) Ek weet presies watter een jy bedoel… hulle is in ‘n tipe dynserigheid… en ek dink daar’s ‘n klein orkes wat so eenkant speel…

Fanny:              Ja, dis reg…

(Kitty toet buite)

Mags:   (Al een wat dit hoor) Daar’s Kitty. (Sy’s in twee geskeur & hou aan kyk na die deur, maar kan eindelik nie haar oë wegskeur van hierdie gesteelde dans nie)

Fanny:              En daar’s ‘n man in ‘n donker pak wat viool speel en iemand dirigeer en…ek dink daar’s Japanese lanterns opgehang…? (Hulle tel spoed op – duik en draai/swaai deur die kamer. Veraf word ‘n Chopin wals gehoor)

Gardner:           O ja. Daar’s ‘n klomp klein liggies wat in die bome skitter…

Fanny:              En het die vrou nie ‘n hoed op nie…? ‘n Groot rooi hoed…?

Gardner:           …En liggies oral… op die dansers ook. Alles glinster met hierdie manjifieke gloed. Ja, ek sien dit baie duidelik. Die hele ding is totaal buitengewoon! (Die ligte word dromerig en gespikkeld terwyl hulle aanhou dans deur die kamer. Mags kyk na hulle; geroer tot trane en

                                                               Die gordyn sak

————————————————————–

                                                                         m²

1: 10 kort stappe  om jou hele familie in Engeland te kry:

Stap 1: Maak seker jy kom van ‘n land waar daar teen een of ander soort tipe, kleur/geur mens aktief gediskrimineer word. So erg dat hulle lewens in gevaar is. Se nou maar Taliban. Maak seker jy’s een van die soorte wat teen gediskrimineer word..

Stap 2: Reel ‘n troue vir jou en jou hele uitgebreide familie ma’s, pa’s, sussies, skoonsussies,boeties en baadjies vir boeties een provinsie verder– almal  moet vlieg na die troue toe – sorg dat julle almal op dieselfde vliegtuig is .

Stap 3: Laai so twaalf ander maats op die vliegtuig  - maats met gewere en goed.

Stap 4: Skaak die vliegtuig

Stap 5: Sorg dat die vliegtuig oor al die lande vlieg wat jou nie sal asiel gee in Europa nie, Rusland, Duitsland, Italie, Frankryk, Belgie – hierdie vlug alles vir R120.

Stap 6: Land op Stansted buite Londen en maak seker die media en liberales plaas woes druk op die regering vir dae lank – maar weier om met enigiemand oor enigiets te onderhandel.

Stap 7: Laat uiteindelik almal vry en doen amptelik aansoek vir asiel – saam met die meeste ander passassiers.

Stap 8: Word in R2000 per nag hotelkamers geknus en keur en jou aansoek om asiel word voor in die tou gedruk – voor meer as 100 000 ander aansoekers, soms wat regtig om asiel aansoek doen.

Stap 9: Hou aan met die plan tot jou hele nasie hier woon en dring aan op minderheidsregte.

Stap 10: Lag al die pad wlesynbetalingskantoor toe.

R

2:

Sal die laaste ou wat Brittanje verlaat asb probeer om die wiel aan die gang te kry.

2 Amerikaanse besigheidsouens, een in sagteware en 1 in besigheidsinformasie bespreek finansiele moontlikhede. Wel Europa is die volgende groot ding en ons wil graag ‘n groot tak oopmaak hier iewers, maar ons kan nie besluit of ons in Brittanje/Duitsland wil verplant nie.

Snaaks dat jy dit noem – ons dink dieselfde ding. Jy weet Londen word ‘n baie gewilde plek om te wees, maar ek wonder oor die Britte – Jy weet, al die millenium grootpraat – gits die ouens kan nie eers ‘n mallemeule bou wat in die rondte draai nie.  Selfs die kaartjiesisteem breek aanhoudend.

Hierdie gesprek is maar net ‘n simbool van hoe Nuwe Brittanje se beeld van millennium monumente en nuwe idees besig is om met al meer skeptisisme bejeen te word.

Sien, In die nuwe Brittanje droom ons groot – Ons dop is die grootste dop, ons wiel is die grootste wiel, ons … ja-nee. En dit maak nie saak dat geen van hierdie simbole regtig werk nie. Groot Britse simbole soos Marks en Spencer en British airways  sukkel om uit die moeras van viktoriaanse denke te kom en nuwe maerder maatskappye vat hulle besigheid. Groot monopolie soos Dixons, ‘n elektroniese verkoper is so arrogant dat hulle weier om Kersgeskenke om te ruil. Waar die magsbasis besig is om te verskuif van die verkoper na die verbruiker word klientediens nog steeds beskou as ‘n uitgawe eerder as ‘n bemarkingsbelegging. Lyk my al die dinosourusse hier vergeet dat 80% van jou wins uit 20% van jou bestaande kliente kom.

In die nuwe Brittanje is die klem op nuut, nuut en nuter. Die argitek en ontwerper is koning – nie die tegnikus en werker wat hulle lugkastele moet bou en onderhou nie.

Ja nee, bo blink, onder stukkend

R

3: En nou’t Mugabe nie net die gekookte referendium verloor nie, hy terg sommer die Britse media ook. Sy party die ZANU-PF’s het gekla dat Tony Blair en sy mense die nee-referendum gekook het en ook nog geld vir die nee-ouens gegee het.

Mugabe is nog steeds die koerante vol – hier is ‘n hele tabel van hoe hy in 20 kort jaartjies die eens welgestelde, hoogs opgevoede land vernietig het. Met lewensstanddaarde onder 1980 vlakke en gemors-infrastruktuur vertel veral RW Johnson, korrespondent van Die Times hier uit JHB, dat selfs ‘n $ 100 milj. Gaddafi geskenk nie vir Mugabe uit die tjorts gaan help nie. Hy berig dat baie Afrikane nou bereid is om openlik te se dat dinge beter was onder Ian Smith – en dis nou ‘n omdraai vir die Britse pers wat ak nog nooit hier gesien het nie.  Ons eie pres Mbeki se besoek hou ook aan kritiek kry. Dit word gesien asof hy deur sy besoek sy geld op die gunsteling gesit het, ou kameraad en struggle-ondersteuner Mugabe – en nou lyk dit of die buiteperd ook stof in ons pres. Se oe geskop het.

Ongelukkig stem hulle in 2002 in Zim. Die Zanu PF elite sal natuurlik alles moontlik doen om in mag te bly en die stemmery het feitlik geen kans om regverdig en vry te wees nie. Met meer as 1/3 van geregistreerde stemmers oorlede en baie Zanus wat verskeie Identiteitsdokumente het, asook die stemregistrateur wat ‘n militante Mugabe-man is, lyk demokrasie maar oorle in die demokratiese republiek van Zim.

Die destabilisasie wat strek van Rwanda en Burundi deur die Kongo en Angole tot in Namibie lyk asof dit Zimbabwe ook gaan oorweldig. En hoe verskriklik tragies dit vir die mense en dire van die pragtige kontinent sal wees, is ek oor een ding bly. Niemand kan my daarvoor blameer nie.

R.

4: Vieslike Februarie. Is daar ‘n hele maand in SA wat elke jaar aaklig is? Mislike Maart, Droewige Desember? Miserabele Mei? Vergeet as jy kan, vir ‘n oomblik die vloede wat hierdie Februarie erg gemaak het in SA. In hierdie land is elke Februare vieslik. Die weer is erg – dis nog koud en donker – en as die son skyn is jy so bly om uit te gaan dat jy uitstorm en dan byt die Siberiese wind jou tot in jou murg. Dis die maand waar jy met jou nat wasgoed jaag na ‘n droery toe – want niks word droog nie  die vensters muf, jou bolle vries in die grond dood en jou ruitveers verbrokkel as jy die ys probeer afvee daarmee.

Maar Februarie is ook hierdie jaar half vieslik vir Tony Blair. Hy wrd beskou as magsbehep en iemand wat in homself verantwoordelikheid wil neem vir alles wat goed is aan nuwe Brittanje. En natuurlik, as die wiel draai, dan dra hy ook alleen die blaam vir alles wat verkeerd gaan. En gaan dit nie verkeerd nie: Nou weer die gekonkel oor radio-aktiewe brandstof en mense wat nie behoorlik gemeet en geweeg het nie – ‘n hele dorp is ontruim a.g.v. toksiese grond, Die Nasionale gesondheidsdiens is aan die ondergang, Harold Shipman en die dooie outannies, Misdaad op, die millennium dop wat so vrot vaar, pensioene wat gesteel word, Sy man in wallis wat uitgeskop word, sy man vir Londen se eerste burgemeester wat uitgelag word, Noord Ierland en die gewere, Die spoorlyne in ‘n toestand, selfs die moontlike verkoop van lughawebeheer aan privaatpartye – Die Euro-pond kwessie – mens kan aangaan, gits en kan mens aangaan. En kan sy regering aanjaag. Dit lyk asof die hele media-romanse nou al erger skeefloop. En arme tony dra die blaam. Hoekom? Want hy wil. En soos ‘n spotprent vra – wat het hierdie man (Tony) om oor te glimlag? Tweede prentjie – sy opponent – William Hague. En ek dag politiek is vervelig hier.

R

5: Niemand gee om nie. Toe die Belge agterkom hulle politieke bestel is geimpliseer by ‘n groot pedofiel-ring, het hulle in hulle duisende strate toe gestroom, ‘n kwart-miljoen het geprotesteer.

Nou hier in Brittanje, na ‘n ondersoek van R130 milj. Word ons vertel van die sistematiese seksuele mishandeling van 750 kinders oor 20 jaar in Wallis – en wat gebeur? Nie veel nie.

Ons hoor dat 28 van die beskuldigdes nog steeds met kinders werk. Reg en geregtigheid gebeur net nie.

‘n Lord, ‘n groot Konserwatiewe se naam word aanhoudend genoem, maar niemand mag se wie hy is nie. Sy party gooi hom nie uit nie. Hy word nie geteer-en-veer nie. Selfs al sou hy, sou dit eerder sy aanklaers wees wat 2e sal kom. Hulle sal geblameer word van wasgoed in die openbaar was – iets wat nie hier mag gebeur nie.

‘n Afgetrede polisiehoof word herhaaldelik genoem as een van die seksuele terroriste. Hy se hy’s onskuldig. Sy woord teen hulle s’n. Hy’s respektabel en magtig – hulle is tipies tragies arm, sukkel selfs om oor sy aanrandings te praat. Hy het eers ‘n magtige polisiemag beheer. Hulle word beskou as buite die wet, moelikheidmakers, ‘n deel van die probleem, nie die oplossing nie.

Sir ronal Waterhouse in sy lang, duur ondersoek, het beloof om name te noem – maar hy doen nie. Oor en oor word vingers gewys na magtiges – oor en oor weier die ondersoekers om hierdie vingerwysings te ondersteun.  Senior polisiepersoneel word ge-impliseer, die mense van die welsyndiens, die wat die stukkende kinders moes oppas, word oor en oor aangekla as hulle mishandelaars. En niemand gee om nie.

Die Belge protesteer in die strate as die monsters ge-openbaar word.

In Brittanje word niemand afgedank nie, niemand gaan tronk toe nie, niemand word vervolg nie, niemand gaan strate toe nie. Niemand gee om nie.

R

6: Jy kan die skilder uit die bos haal, maar nie andersom nie. Net soms, in hierdie land waar ‘n koei in eter en ‘n deurmekaar bevarkte bed as hogere kuns beskou word as hoogste kuns, kom daar net soms ‘n storie wat jou hart laat water.

Sy naam is Ramon Piaguaje en hy’s Ekwadoriaans. Hy word bestaar, want selfs in dekadente Londen sien mens selde ‘n man met donker-rooi groentekleursel oor sy gesig, met toekan-vere in sy palmkopband om sy kop, ‘n groen tuniek en kaalvoet in Oxford straat afstap.

Hy’s een van die 250 sterk Secoja mense uit die reenwoude en hy se hy’s nou aan die einde van die aarde.

Ramon is in Londen want hy’t eerste prys gewen in ‘n skilder-kompetisie. Uit 22500 inskrywings vir die Verenigde Nasies se Ons wereld in die Jaar 2000, is sy skildery Amasone vir altyd, as die beste aangewys. Ramon se obsessiewe gedetaileerde werk beskryf die reenwoud in fynste detail. Elkeen van die 1000e blare is in detail geskilder. Daar is nie diere nie, net die flits van ‘n blou skoenlapper en ‘n bra vaal toekan in die linkerboonste hoek.

Ramon verf uit kalmte, stilheid, Tranquilo. Tuis jag hy met sy blaaspyp, groei sy eie kos en dra elke dag sy tuniek. Sy stam dink sy gawe is van Bo want hy het vir die eerste keer in 1993 kleur olie-verf in die hande gekry. Voor dit het hy in swart en wit geverf, of in die sand, of in die lug. Hy se hy kon hom nie verbeel dat mens in kleur kan verf nie.

Al boodskap wat hy het is vir sy oerwoud – hy huil soms as hy verf want sy geliefde reenwoude word bedreig soos oral in Suid-Amerika.

Ramon het nie een van die 20 skilderye oor wat hy sedert 1994 geverf het nie. Hy beplan om nou ‘n sonsondergang te verf – wat hy sal hou.

Hy word gevra wat hy van Londen dink. Ek is beindruk dat daar bome is in die middel van die stad se hy. Hy sou.

R

7: Hulle het altyd soos Biafrane gelyk. Arme ou brandryk supermodelletjies in amperkleertjies wat oor die modelplankies voortplons. Pre-Rafelriete op steeltjies wat na anoreksia advertensies lyk. Toe kom heroine-chic met modelle se ogies so swaar swart gekleur en nog maerder.

Maar nou gaan dit te ver. Alexander Mcqueen, koningin van die modeskou se modelle het weer gepryk in die Londense modeweek. Maar vir ‘n ou wat se sy modes word gedryf deur vroue wat beskadig is, lyk dit of hy eerder die vernedering van die vrou gevier het as haar bevryding. Die modelle het gelyk asof hulle aangerand is. Dis moeilik om seksie te lyk met ‘n mondstuk wat lyk asof dit deur Hannibal Lecter verwerp is as wreed. Ja een meisie het ‘n stuk yster in die mond gedra wat haar lippe in permanente gryns gestrek het – asof sy pas ontsnap het van ‘n maniak-tandarts. Die kontrepsie het nog 2 sulke 6-duim ystertande gehad – droommeisie as jy Jaws is.

Nog een loop op die plank met haar kop op ‘n skinkbord – kop gepleister met siek geel gemors.

Uitgerafelde polonek saam met ‘n regte bouersboude broek – selfs die modepers sukkel om dit klere te noem, wat nog van mode.

Met klere wat jou in elke land moontlik sal ge-arresteer kry het oral geskitter. Deursigtige gewaadjies en flenterlappies is miskien mode in Rwanda, maar op londen se modeskoue lyk dit net na swak smaak.

En hoe vry die tv en modepers nie na die stout-kind ontwerpers nie! Hulle hou veral van die partytjies waar hulle afgeneem word met die nuutste lafste ontwerper en die se vernederde maar goed-betaalde model. En dan moet mens die sous dik smeer aan die kool: Wat van: stroop die skouspel weg en jy bly oor met droomklere. Nee sussie, stroop die spektakel weg en jy bly oor met kaalsterte.

Die ontwerper van elegante, mooi, seksie en nie-uitspattige klere teen bekostigbare pryse ene Karen Millen, het nie eers die sirkus bygewoon nie. Nee sy verkoop maar net haar praktiese klere in 36 winkels oral in Brittanje se hoofstrate. En haar klere trek nie desperaat die aandag na die sitvlak nie. Haar kliente het dalk sitvlakke, anders as die modelle wat lyk of hulle deur hulleself sal val as hulle op ‘n riempiesstoel sou sit.

R

8:

Die boek se naam is beelde van die eeu. En mens sou verwag dat daar prentjies op elke bladsy sal wees. Maar daar is nie. Nee hierdie klein sakpas boekie se 256 bladsye is blanko, blanko behalwe vir ‘n paar woordjies, klein gedruk, onderaan elke bladsy. Anders as heeltemal blanko boeke soos: mense wat apartheid ondersteun het, Winnie se wyshede, Militere intelligensie, Die lys van nie-korrupte politici en ander wat ek kan noem, is hierdie pittige boek se bladsye blanko gelos sodat jy jou eie prentjie kan in jou kop kan invul op elke lee bladsy.

Die boek volg kronologies die 20e eeu.  Dit begin met 1900 Coca-Cola logo – eerste gesien in die jaar – en wie’t nodig om herinner te word hoe die prentjie lyk?

Kyk na 1930 links, Marlene Dietrich in the blue Angel. Regs Greta garbo.

1989: man en tenk, Beijing, langs Berlynse muur.

Peter Davenport, die skrywer het ‘n paar ander pittige jukstaposisies. 1969: Glimlag wapentjie, en 1969: Daggablaar – miskien moes hulle andersom gewees het.

Margaret Thatcher 1979 is teenoor sirkels in die koring 1970.

Ek dink die boek is effektief omdat ons in so ‘n oorbelaaide visuele tyd leef. Die bombardement van prentjies, stil en bewegend, is groter nou as wat dit ooit was. En die boek dwing ons om ons eie prentjie, of ons weergawe van die prentjie te sien op ‘n bladsy waar mens sou verwag om ‘n foto/skildery te sien.

Om die waarheid te se, van die prentjies is so in mens se geheue geprent dat die woorde amper ook oorbodig is. Die wit bladsy bevry mens om jou eie onthou-prentjie in te vul – amper soos mens se eie mymeringe – mens word bevry want jy kies self watter prentjie jy by die woorde wil sit.

Die laaste woord prentjie in die boek – Millennium dop. Nie elke boek het ‘n gelukkige einde nie.

R.

Eerder uit die mode as dood se ek.

2/6/00

Karl Hackett is dood, lank lewe Lee Simm. In die Paddington-trein-ramp storie wat een van my eerste berigte vir Kosmos was, het ek vertel van die verwoestende brand in trok H, waar pendelaars so erg verbrand het dat hulle oorblyfsels onherkenbaar was. Nou lyk dit of die eertydse Karl, hackett, seksuele misdadiger en tronkvoel, die tragedie gebruik het om finaal sy eie naam vankant te maak en so die identiteit van ‘n oorlede vriend, Lee Simm aan te neem. ‘n ondersoek wys dat Simm al die afgelope 15 jaar probeer om sistematies die spore van sy ou identiteit uit te vee. Dit was Simm wat die polisie geskakel het na die ramp by Paddington en hulle vertel het dat sy sg. woonstelmaat Hackett, ook vermis was en op die trein kon gewees het. Brian Hackett, pa van die nie-oorlede Karl se dis laakbaar dat sy eie seun die polisie mislei het en hulle tyd gemors het met die valse foon-oproep, dit terwyl hulle regte slagoffers se naasbestaandes probeer opspoor het.

Die polisie het lont geruik en besluit om ‘n familielid  saam te neem toe hulle Simm se woonstel besoek. Natuurlik het die persoon Hackett herken en die speletjie was verby. Maar Hackett/Simm hou vol dat hy sy naam wetlik na Simm verander het en tot soveel as R 450 000 as rekenaarkonsultant verdien het. Hy se jy kan jou naam verander, van area verander en van vooraf begin. Natuurlik maat, maar om jou ou self te vermoor behels gewoonlik effe meer as ‘n vals foonoproep.

R

Ek en ander siniese joernaliste hier berig al lank oor die Mickey Muis-agtige Millenium tent, daardie halflee tent aan die Teems, simbool van nuwe arbeid se vals beloftes en kontantkoei soos min. Hierdie week is nie net berig dat in Januarie slegs 3% van die jaar se besoekers die dop besoek het nie, maar dat die staatsamptenaar wat dit bestuur het, ene Jennie Page, ‘n goue handskud gaan kry, maar afgedank is omdat sy nie die grootste wit sirkustent op aarde kan bemark nie. En dit slegs ‘n week na Tony Blair die projek as simbool van sy jong land geprys het, as die grootste skouspel op aarde. Ja Tony en die Titanic was onsinkbaar.

Ongelukkig het die ge-eggo van voetstappe in die lee dop, die prentjie wat Blair graag wou skep effe tee-gegaan. Van vroeg af is die Millennium dop gepla deur ‘n magdom kontroversie. Nie net is die Britse nasie-sone se beplanning verwoes deur die Skotte en Walliesers se devolusie van mag-stemmery nie, maar die geestelike sone was ‘n groot twispunt tussen kerke en denominasies – nou dat die Dop amptelik ge-open is, is die area veral ‘n woestyn van bywoning.

En nou, om die petalje te red, kom ‘n Fransman van oor die sloot. Pierre-Yves Gerbeau, wunderkind van Euro-Disney, wat op 25 aangestel is om die sukkelende park van finansiele ondergang te red, is aangestel om sy toordery op die dop uit te voer. In Parys het hy die hulp van ‘n snaakse ou grootoormuisie en die se tekenprentmaatjies, Lion King, Cinderella en die sewe dwergies gehad om die maatskappy uit die gemors te help. Die toordery wat hy hier sal moet aanwend om die grootste wit skilpadsaal op aarde aan die gang te kry, is agter eerder op die wonderwerkskaal.

R

Mamma sy wil ‘n man he, wat se man my liewe kind. Wil jy dalk ‘n engelsman he – toe bokkie wil jy dalk. Is jou prentjie van die Engelsman ‘n soort Cary Grant, suave, sjarmant, elegant, stylvol, skerpsinnig, of selfs Hugh Grant, daardie agterlosige hulpelose tipe, wat deur die meisie kry deur meer pateties as sy te wees. Die arme britse man word nou eerder gesien as ‘n biersuipende voetbalaanjaer, of ‘n vuil skaars-verstaanbare popster-tipe Liam Gallagher van die groep Oasis.

Die Engelsman word gesien, veral deur Europeers, as emosieloos, introvert, stug en toegeknoop. Hy is nie so fiks soos sy Amerikaanse nefie nie en is ‘n lui slegte vet verloorder. As hy ‘n snob is, is hy onderdruk en basies seksueel so effe af. Tot 30 is hy nie die soort ou wat ‘n meisie na haar ma toe sal vat nie. Na 30 verander hy dadelik in haar pa – grys dorpenaar met styllose klere en lelike oortrektruitjie.

Natuurlik verdedig die bleek media-meisies hier hulle landgenote en se hulle verkies die emosionele skottelgoedwater bo die emosionele roltrap wat die Amerikaner is. Hulle wil nie die onder-terapie, alles-deel entrepeneur he wat self-help boeke lees nie.

Dan is daar ook die prentjie dat Britse mans pateties in die bed is, veral die Franse is nogal ernstig daaroor. Maar die koerantmeisies veg terug – hulle mans is baie goed met grappe, nee skat hulle is net ernstig belaglik. Hulle gebruik Madonna as voorbeeld – sy is nou al besig met haar 2e Britse liefde. Dink net, Britse mans is pateties, maar hulle is darem snaaks. Siestog. Ons kon nie ‘n Britse man kry met genoeg durf om hierdie aantygings teen te gaan nie.

Wil jy dalk ‘n soutie he – nee mamma nee, nee dankie, nee wat, en nogmaals nee.

R.

Die poniekoerant het uiteindelik weer koningshuis nuus om hulle te verkoop. Nie net was die koerante die week vol van Fergie se dik dye wat geflits het toe sy op ‘n geleentheid woes gedans het nie, maar haar ekx-Prins Andrew het die week amptelik dot.com geraak. Ja, ook jy kan nou die lief en leed van die stilste 4e van die troon-prins  deel. Ook in die nuus is die prinsesse Eugenie en Beatrice wat hulle skooldae in verre Switserland gaan deurbring. Moet hel wees.

Die Wessexe, Eddie en Souf, is nie so gelukkig nie – Edward is een van die ouens wat nie sy bouer se rekening wil betaal nie, sowat R 6 milj. – en arme Souf, mooi soos sy is, het ‘n dooie jakkals oor haar kop getrek. Ja die arme nie-polities-korrekte gebaartjie van ‘n jakkalshoedjie in die sneeu het die hasieomhelsers hier woedend gemaak en hulle gil om haar bloed.

Selfs Koninging Lisbet was in die nuus – en dit oorie honne. Ja dis nie meer corgi’s wat koning van die kasteel is nie. Dis nou spanjoele. Elegante naampies soos Bisto, Oxo, Flash, Spick en Span pryk nou op die nuwe koninklike gunstelinge. Mens kyk maar net na die koningin se naaste familie en dan dink jy, jy sou dalk ook eerder vir Wagter omegegee het.

R

Naand konstabel, ek wil ‘n trekkerdiefstal aanmeld. Ja‘n trekker-diefstal. Dis so groot groen ding met ‘n ploeg aan. Ja neurotiese SA motoris, hier in engeland is die teiken die trekker. Massey fergusons en john Deeres is van die gewildste voertuie vir veral eurpoese wieldiewe. Meer as 100 is die afgelope jaar uit die suide van Engeland gesteel en die waarde van die logge trekker-diefstal is R 30 milj. Veral Kosovo is ‘n eindbestemming van die masjinerie – dit na Nato se bomme ‘n trekkerfabriek in Pristina  met die grond gelyk gemaak het. Jou Merc is veilig, maar sluit die ou Vaaljapie toe.  Richard dugdale van Mereworth se hulle het sy Ford trekker seker in die nag in die pad afgestoot – hulle het nie aan een van die motors geraak nie. Die Rolls Royce van trekkers, die Duitse Fendt 926 kos meer as ‘n miljoen rand – en lugversorging, selfstel-suspensie-sitplekke  en selfs kompakskyfskommelaars is al meer standdaard. Andy Moore van Farmers weekly se dat dit is soos om ‘n voorhuis in jou kajuit te he – g’n wonder diewe stel belang nie. Kom ons vergelyk die 2 produkte. R 440 000 koop jou Mercedes S280 hier, wel baie vinniger, met elektriese vensters en sys debateerbaar mooier as die R 420 000 John Deere 6410, maar die John deere het 24 ratte vorentoe en 24 agtertoe. Beide voertuie het radio-kassetspelers en soortgelyke krag uit hulle enjins. Maar die trekker het ‘n rekenaarpunt vir jou draagbare rekenaar  en ‘n koppelpunt vir die ou selfoontjie waarsonder geen boer hier meer ploeg nie.– en dis iets wat nie eers ‘n opsionele opsie is in die Duitse droom nie.

Wat kan mens se? – Een setlaar geen trekker.

R.

2/3/00

‘n Appel ‘n dag kan jou lewe red. As jy vroulik is en ‘n pasient van Dr. Shipman – die Dr Jekyll en Dr. Hyde van die dorpie Hyde. Dis die soort storie wat mens nie eers in die fliek wil gaan kyk nie. ‘n Dokter, Harold Shipman, skuldig bevind aan die moord van 15 pasiente en gevonnis om die res van sy dae agter tralies deur te bring. In Strangeways tronk in Manchester, waar hy tans aangehou word, hou hy aan om sy onskuld te bepleit, maar berigte hou aan inkom oor meer en meer moorde oor die afgelope 30 jaar wat direk met Shipman verbind word. Syfers van die 150 moorde wat direk deur die polisie ondersoek word, tot soveel as 1 500 sterftes onder sy sorg, wat nou as moontlike misdade beskou word, word oor bespiegel. Wat mens verstom is hoe lank ‘n dokter, wat meer as 20 jaar gelede slegs oor die vingers geraps is toe hy van ernstige dwelmmisbruik aangekla is, hoe ‘n familiedokter met soveel moorde kan wegkom, almal van ouer vroue. Die motiewe van die moorde sal sekerlik lank en deurdagtig deur sielkundiges en psigiaters ondersoek word, maar die vrae van hoe ‘n beroep bekend vir kyk agter hulleself, toegelaat het dat die grootste reeks-moordenaar in Brittanje se geskiedenis met soveel slagting kon wegkom.

Die regering, die polisie, wat reeds in Maart 1998 ernstig aan die saak gewerk het, sy kollegas, na-doodse ondersoekers, die mediese raad wat geen vrae gevra het na 4 keer soveel pasiente onder sy sorg gesterf het as die norm, en natuurlik sy gesin is almal onder vuur.  Al die amptelike liggame sal seker wegkom met een of ander verskoning, maar sy vrou Primrose het geen kommentaar nie. Sy seun, David se net: Daar is geen kommentaar nie, nie nou nie, nie in die toekoms nie, nooit nie. Ouma kom help, maar sy kan nie, sy was ook een van dr Shipman se paiente.

R

Hoe lieflik is U se hys (Psalm 84)

Skawagter (Psalm 23) 3:37 

Dasie ‘n lantie (Psalm 3:19

Hy’t Hy se kjent gestier (Johannes

Ek slat my twee oge op (Psalm 121}

Voete vanne gemsbok (Habakuk3:17 –

DieOnseVader 3.37

Geloof, Hoop ennie Liefde (I Konntiers 13) 4:30

Innie sky lie vannie Jirre (Psalm 117) 2:51

Kom Ie by my (Hooglied 2:10 – 16)

Spreuke van Salomo 3:20

Gebed van Jabes (1 Kronieke 4:10)

‘n Riel virrie Jirre (Psalm 104) 5:48|

Die aarde issie Jirre s’n (Psalm |3§|||

Alle liedjies deur H du Plessis en RC Wicomb,

4 Dasie ‘n Lantie (Psalm 8)Dasie ‘n lontie so ver of woes gelee,         )

Jirre sos die sandland wat U vi my kom gjee. ) x 2Want selfs in hierie droe onnerlikeit

groei die gemsbokkomkommer van U heerlikeit.

1 Hie neffens my (Psalm 42)

KOOlh

Sos bokketjies virrie water soek,        )

sos bokketjies vime water soek,       )x2

soek-soekekkie Jirre wat hullese God. )

Innie kjerk sing ek: Die Jirre is groot,

die Jirre die Jirre is groot.

Ma trane worre elkere dag my brood,

want die vyond vra nou wo bfy jou se God?

KOOR:

Oppie grootdyn sit my siel en kreun,

(lit smaak my onse Jirre los my alleen.

Ma dan sien ek • hie neffens my sit God,

hie neffens my, hie neffens my sit God.

KOOR:

Want Hy is mossie Jirre, wot ons onoelik )

kon lot omdraoi innie groterder gelik.    ).. n

AsHysobeslyt.kanHyongelik         ^i

lot omdraai innie groterder gelik.        )

KOOR:

Die vyand vra: nou wa biyjou se God?

Wo, nou wa biy lou se God7

Hie neffens my, hie neffens my sit God.

Neffens my, neffens my sit God.

KOOR:

sos bokketjies vime water soek,  x2 ) 9

soek-soekekkie Jirre wat hullese God. F

Hie neffens my, hie neffens my sit God. x 3

2 Hoe lieflik is U se hys (Psalm 84)

Jirre, hoe lieflik is Useheiligehys,

ek wil vi U nou net da gat prys.

Ekwilselfseintoepoon

en voor U se deer mop staan.

Ek roak in my hart bang,

bang vi hierie velana,

Jirre, vime groot velang.

Die kiewiete het hul se piek,

die korhoan met horn skelterbek

is by U se skerm tys,

is by U se skerm tys.

Ek vra ok die skylte van U se heiliae hys,

want een inkelte doa op U se werf

is beterder, is beteraer as te swerf,

beterder as orie dyne te swerf.

Jirre, hoe lieflik is U se heilige hys,

ek wil vi U nou net da gat prys.

Jirre, hoe lieflik is U se hys.

3 Skawagter (Psalm 23)

Die Jirre is my Skawagter

Hy sal my nooit veloor lot Ie.

En al sal ek ok niks oor my he

Hy sal my nooit veloor lat Ie.

KOOR:

Skawagter x8

Al wei ek wyd worie wind begin

lei Hy my na waterse tissenie dyne in.

Hy sit my siel in my lyf in trio

Hy breekslat slang se hoepelrig.

KOOR:

Waterse tissenie dyne x3

Skawagter.

Die Jirre is my Skawogter,

Hy sol my nooit veloor lat Ie.

En al sal ek ok niks oor my he

Hy sal my nooit veloor lat Ie. x3

lowogter.

^

Dasie ‘n lantie so ver of woes gelee.

Jirre sos die sandland wat U vi my kom gjee.

Want selfs in hierie droe annerlikeit

groei die gemsbokkomkommer van U heerlikeit.

5 Hy’t Hy se kjent gestier (Johannes 3:16)

So lief het die Jirre

die mense genet

^ lat Hy nou Hyse kjent

gekom gestier het

lot dies wat in Horn glo

en vi Horn bid

vi ewig innie jimmel

kan gat sit.

6 Ek slot my twee oge op (Psalm 121)

Ek slat my twee oge op.

My kyk vang die verste kop.

Waavonaf sol my hulp nou kom?

My hulp is vannie Jirre, van Horn.

Ja, my hulp is vannie Jirre, van Horn.

Hy’t nou die jimmel en Priesko gekom maak.

Sonner lat jou voete klipperse raak,

is Hy skoene agterrie skoop.

Hy dink nooit me eers aon sloop.

Sontyd is Hy hoed op jou kop,

innie nag hou Hy gevoarlikeit dop.

Sonner lot jou voete klipperse roak,

^ isHy skoene agterrie skaap.

Hy’s mos nou da om jou op te pas.

Jou siel hou Hy tissen jou ribbes vos.

Woovanaf sal my hulp nou kom?

My hulp is vannie Jirre, van Horn.

“To, my hulp is vonnie Jirre, van Horn.

Gan jy nou in of gan jy nou yt,   )

Hy’s oor jou vi ewig en vi altyd. ) x 4

7 Voete vanne gemsbok (Habakuk 3:17 -19)

KOOR:

Hy gjee my voete vanne gemsbok,

dieKalarilenouoop.

Hy gjee my voete vanne gemsbok,

dieKalarilenouoop.

Ek sal nou veilig oppie hoogste dyn,

ek sal nou veilig oppie hoogste dyn,

Ek sal nou veilig oppie hoogste dyne kan loop.

Ai sallie doringse innie veld nie meer wil blommie

ennie wingerae oppie jaartse se troste willie kommie,

al sallie dadelse nou niks dadelse dra nie

en dit nie jelp om putse vime water te gra nie.

KOOR:

Al sal do nie meer skoop innie kampe in wesie,

innie krole nie meer bok, of eers ‘n besie,

dan sal ek nog altyd innie Jirre sit en jibbel en jyg,

want die Jirre red dies wat voor Horn byg.

KOOR:

8 Die Onse Voder

Onse Voder wot innie jimmel in sit,

ons wil vedag net vi U kom bid:

Lot U se Noam by ons geheilig roak,

U se Kapteinskap hie kom staningse maok.

Lot U se Wil hie oener by ons, oener by ons oppie grand

ok gebere sos da bo, sos da bo, sos da bo

tissennie sterretjiese rond.

En gjee ons vedag onse koppietjie meel,

vegjeef onse geskjel en onse gesteel,

want sos ons nou yt U se Woord yt weet:

ons moet die naaste se sondese ok vegjeet.

Lot ons onse rigte gjee virrie versoekingse,

en velos ons vannie dywel se dinge.

Lot ons onse rigte gjee virrie versoekingse,

en verlos ons vannie dywel se dinge, se dinge, se dinge.

rwatinniejimmelinsit,

iagnetviUkombid:

aam by ons geheilig raok.

krog en U hettie grootlikeit.

x3

wglikeit.

en, Amen. x 3

, Hoop ennie Liefde (1 Korintiers 13)

e tale van mense

)ele kan proat,

die liefde gelooo ryl virrie haat,

liefde geloop ryl virrie haat,

;’nraaslikeDaraffienblik

paraffienblik gestaat raak.

et die liefde geloop ryl virrie haat.

so slim lot ek niewe goeterse kan maak

die Jirre se liefde byte innie son gelat Ie,

liks, niks, hoor wat ek hierie vedag vi jou se.

“k hierie vedog vi jou se.

i liefde die se bek is nooit nie dikkie,     )

nmie skinner, en jy hoor hommie klikkie. )

• die kwaad okkie in boekietjiese oppie,   ) x 2

-gtige liefde                                )

is nooit nie dikkie.                         )

u ‘n kient was toe’t ek sosse kjent (

[| sal ek al die waarlikeit gat weet.

p, voorspellingse verdwyn,

Jiesaltotbyewageitsobly.

d tot by ewageit so biy.

i nou, en nou:

",ennie hoop,

ewatblystaan.

liefde sal saam met my,

Ie sal saam met my

se jimmel toe gaan.

Fdesalaltydblystaan. x4

10 Innie Skylte vannie Jirre (Psalm 117)

Prysig die Jirre prysig.

Alfie nasiese.

Bring in julle kele 'n liedjie

'n liedjie en kom nou saam.

KOOR:

Die Jirre se liefde isse

isse skylte vi jou.

Die Jirre se liefde isse

isse skylte vi jou.

Prysig die Jirre prysig.

Alfie nasiese.

En tot ewiglikeit

staat Hy se trou.

11 Kom Ie by my (Hooglied 2:10 - 16)

BRUIDEGOM:

Stan op my liefling, stan op, en kom Ie by my,

Kom hie na my toe, onse winter is veby.

Lat ek en jy innie veld gat loop,

die aandblom gat tissennie dyne oop,

die reent bet vi onsie lente gebring,

lyster narie swawels, disse tyd om te sing-sing-sing.

Die voorvye beginte swel ennie drywe loop nou yt.

Meisieskjent wot in my hart, in my hart in kryp,

ek wil die klokkiese van jou se stem in my ore vasgryp,

ja, die klokkiesklank van jou se stem in my ore vasgryp.

BRUID:

My liefling is myne, horn graatjie speel innie fentein.

Kom, speulse volstrys, jy is mos nou myne,

kom speel innie paadjie tissen my dyne,

kom speel innie paadjie tissen my dyne.

BRUIDEGOM:

Stan op my liefling, stan op, en kom Ie by my.

Stan op my liefling, stan op, en kom Ie, kom Ie, by my.

r

12SpreukeVanSalomo

La-la-la.

Lye mens loop sit en kyk nou virrie miere.

Jy sil sien hoelat hille werk vi iere,

sonner om 'n wogter of 'n voorman te bet.

Loop, leer jy nou ok hille se maniere.

My kjent kom sit, en lyster nou vi my:

'n Deetlike kjent maak hy se ouerse biy,

'n dwarstelike ene, nee, hierielike kjent

sal mette mes hille harte stikkend sny.

Jy meen die pod wat jy self loop is goed,

morrie Jirre toets dieperder innie bloed.

Lot los jou se werklikheit virrie Jirre,

jy sol sienie plan lyk sos hy moet.

Asse mens so mettie oog vi jou knik,

wil hy net wee 'n niewe liea ytrik.

'n Mens wattle lippe op mekaar byt het kla beslyt,

hy gattie satang teen hy se hart vasdrik.

'n Stikkietjie heilige pap yte potyt

wat jy in vrede eet, sonner moeifikeit,

die se ek vi jou is baie beterder

asse vieishys vol mettie twistelikeit.

'n Dwarstelike kjent veniel horn se pa se lepiek,

hy sal die se dood noa kos, dit sien ek.

Ma my kjent 'n twisteiike vrou

is slegterder asse pomp wat lek.

Paens jille moet jille kjennerse tig,

dit sien ek nou issie paens se plig.

Anners biy hil sit sos boomkykense

tot grootmenstyd op jille se rig.

Wyn (at jou se kop vol grappiese raak.

drank lot jou meerderaer lawaai maaK.

'n Man wat vannie wingerd loop en slinger,

kom na jou toe aan mettie satang se saak.

As |y nou wil skierlik armlik raak,

Ie don derie hele dag innie kooi en sloap.

Ma staan mettie son op en gat loop werk,

en kyk vanaand innie skerm kook jy skaap.

As jy agterieolesiere oon stryk,

sal jy vi altyd sosse arm man lyk.

As jy net vi soetwyn enne vieisietjie soek,

gat jy veniet virrie ryklikeit kyk.

Vorie Jirre is alman gelyk,

of jy arm is of altemit ryk.

Die Jirre het die hele mense gekom maak,

Hy sallie selle agter olman kyk. x3

La-la-la.

13 Gebed Van Jabes (1 Kronieke 4:10)

Jirre stier tog x 2

Jirre stierUsewolklikeit.

En goi U se x 2

drippelse op onse koppe yt.

Gjee onse weidingse x 2

gjee onse meerderde gras.

KOOR:

Hou ons tog, hou ons tog ) o

oener U se vierkense vas. }

Draai onse lewe x 3

wee 'n bietjie reg.

Lottie hyl nie x2

ons nie innie nagte matlik slattie.

Ennie trane nie x 2

oppie mirrag skierlik vattie.

KOOR:

Hou ons tog x2

oener U se vierkense vas.

Toet die aoeie Jirre

dit so gelat gegebeure. x3

14'n Riel virrie Jirre (Psalm 104)

KOOR:

Prysig die Jirre, my siel hie binne in my I

My God is byrie grootste groot veby!

U dres die lig sosse Grootkaptein vi U aan,

ennie jimrnei hang sosse seil oor ons gespan.

U het Kapteinhit vi U innie jimmel in gebou

en U ry wolke sosse donkieKor wat hou,

dit smaak hy't nou vierkense gekry

lat hy somme oppie hole winde ry,

die stormse stier U se boodskappe yt,

weerligte wag sos knegte op U se beslyt.

U hettie aarde innie lig in opgehang

en hy wikkel niks assie wind horn vang.

U hettie groot waterse orie dyne oopgerik,

mo toet U praat, het hille vi U se stem geskrik,

en hille het toe ma wee geloop Ie

oppie plekkerse wot U vi hille se.

U lattie waterse innie gorrasse in blink

solattie hele diere vannie veld dit drink.

Die kwaggas staat syp hille smorens dik

ennie mossiese sit flyt inne kameel se mik.

U lottie home drink ytie jimmel se fentein

ennie grassietjiese virrie diere kom yt U se hand,

en virrie mense: het die Jirre lekker tsommasse geplant.

KOOR:

U lat koringse somme ytie grond yt veskyn,

en oppie jaartse sit U arywe vi Vrydag se wyn.

Ons eet, ons drink ennie kelkiewynse sing ok,

innie strafe tissennie dyne slaap 'n troppie bok.

Die son kom ajeel vi dassiese oppie klipperse op,

ennie fisant vlie skree-skree ytie witgat se ronne kop.

U het die maand gemaak om te allie tye vas te vat

ennie son om op te kom en wee oener te loop gat.

U se nou virrie dag: loop worre nag, ons wil slaap

lattie tierse ennie wolf ennie yiens beginte besig raak,

lattie jonq louense nou kan beginte om te brul

ennie jaklalse kan aas en danhyl hille die stilte stil.

Hille vra virrie Jirre hille se kos, KOS vi hille se bekke

assie son opstaan, loop slaap hille wee op hille se plekke

ennie mens die gat nou na hy se eige werkpiek,

en kom eers wee trig assie son gat watertrek.

U het U se werklikeit rerig so slim gestaat gemaak

ennie hele aarde het vol van U se skepselse geraok.

KOOR:

Die Grootrivier ennie visse-goed is ok deel

van hierie hys, en petrys wil in horn loop speel.

Da ry bodens op wa-innie mense pas -

vroetyd was da 'n waterslang gewas...

Alman innie Kalarie wag vi hille se kos,

hille moot dit net optel wa U dit loop los.

Maak U se hand oop en hille raak dik,

steek weg U se gaseg, en kyk hoe hille skrik,

die asemse vetrek as U staat Hand toemaak,

want dan gat die mense wee stof loop roak.

Stier nou U se Gjees yt lat hie nog geskapenes woon,

en Jirre, was nou wee onse land se gaseg mooi skoon.

Jirre, U se heerlikeit staat nou vi ewag!

Lat U van biygeit oor U se werklikeit Fag,

U kyk nettie dyne en hille beginte bewe,

U raak net die kokerboom en hille lewe.

Ek wil nou vi ol my dage U se lot sit sing,

lyster nou as ek my dankie vi U kom bring.

Lattie hele sondaars nou alman afsterwe,

lattie klomp godlooslikes niks by U erwe.

Vi my eige Jirre dans ekkie riel.

Loot nou die Jirre, else, my siel!

KOOR:

x2

15 Die Aarde issie Jirre s'n (Psalm 24)

AUM,AUM,AUM.

Die aarde, die aarde, die aarde!!!

Die aarde, my broerse, die is die Jirre s'n. x 2

Dit is, dit is. x 8

Die Kalarie, die mense,               ]

ennie hele goeterse da-in.            

En als, en als, en als, en als

behoort, behoort aan Horn.

En als, en als, wat annerdag moet kom

behoort, behoort aan Horn.

Behoort al kla aan Horn. x 2

Wie mag oener U se koepel biy?

en oppie dyne se rigte ry?             )   “

Hy wat skoon hande virrie armse vra,   )

enne eerlike hart in hy se borskas dra. )

Die aarde, die aarde, die is die Jirre s’n!!!

AUM,AUM,AUM.

Alle verwerkings:             

( geen ander gode voor My aangesig…) My volk is nie  ‘n volk nie maar ‘n volkiewil ek doodlekker praat dan sê ek my ou volkiemet woorde weet ons meermale geen raad niemaar woordjies allamagtag moenie praat niedis woordjies hotjies woordjies haartjieshoe liefies vrytjies paartjies oppie straatjiesons sukkel nie met name nie glo net in naampiesdaarom so baie Japies,Sakkies,Boeties,Braampiesop hierdie ou planeetjie is daar nie nog ‘n volkiewat met verkleinwoordjies kan werk soos my ou volkie  maak maats met Krogoed as dit lyk na lolleer stilkyk en stilluister en stilpraaten needrig wees en maak oop jou hartlaat die ruimte en die stilte binnekomlaat die kleure en die stemme binnekommaar is jy mans genoeg om maats te maak met Krogoed as dit lyk na lol?  LIKI : KLEIN PIEDEPLOOI Party eet kollewyntjiesen ander eet rosyntjiesparty weer eet glad niksdit is nou eenmaal sogrootmense eet skaapboud kinders kry sieps-en-braaibouddit is nou eenmaal sodit is nie myne niedat is nie joune niedie lewe is nie ferplie niedit is nou eenmaal so Lag en maak geluide sohuil en maak geluide sodie lewe gee en vat weer trugeerst gegeven toen genomenwreedaard heeft myn al gestolenlag liewer stilweg in jou baarden huil waar niemand dit kan sienoor leed voor’t hart hier op dees aard. Jou stukkie aarde is te kleindie wêreld weet nie van hom niejou stukkie aarde is te armdie wêreld weet nie van hom nielaat dit so wees dan almiskiedit kan die hart tog soms verwarm. Hys die kort-kram-kringloop-stapper van die Krohy stap in kringe in die Krowant Krokringstapper bly mos altyd in die Krodaars ruimte in die kringe in die Krodaars stilte in die kringe in die Krodaarom stap hy in kringe in die Kro omdat hy lief is vir die ruimte in die Kroomdat hy lief is vir die stilte in die Krodaarom kringstap hy in die stilte in die ruimte in die Kro.  TEMA TWEE: DROOGTE EN REëN Die kraal is leeg die dorings witdie dam is leeg die skaapbos witvou hande saam as jy kan biddie veld is leeg geraamtes wit * Wanneer het dit laas gereent?- Weet nie, te lank laas* Hoe hou jy dit hier nog uit?- Geen mens of dier hou dit hier meer uit  hier boer mens met geraamtes vinnig agteruit… Ou Damon loop sy lammertroppie omlammerooi moflam my dinghoekom moedie wind so triestag singhy speel so droewag oppie kalbaswaar bly die reent waar is die grasou Damon ken ‘n moflam soos ‘n kindmoflam my ding my lammerooiverlede jaar was die Kro so mooihoekom moedie wind so triestag singso treurag huil innie bruin kalbasmaar dalk ai tog moflam my lambring hy die reent en volop gras… As die motreën mot soos hy nou daar motdan word my hart verdrietigdink weg van jou af praat weg van jou afjy met jou hart verdrietigmet die veld so droog soos hy nou droog ismet die grond so hard soos hy nou hard isis die motreën bitter nietigdie toekoms bitter triestig Die reën sak uit by Koorsteenbergdink vyeveld en kreehoutboomdie reën maak vaal by Koorsteenbergdie reën sif neer by Koorsteenbergdie reën maak vaaldie reën sif neervanjaar sal mofskaap weer kan bolen bokwa kraak vannie swgwr vrag wol Die oes is indie roes was minlas van die buurman draagliksing nou ‘n dankbaar loffiedigjou pluimvee lêhoet neef gesêduwweldore wonderbaarlikmens moet jou seëninge telnog nout was alles hier so welsing nou ‘n dankbaar loffiedig… LIKI: DILEMMA!Wies getik en wiesit kwytdie wêreld is vol moeilikgeiddie lewe slat my blou en bonten ammal maak my hondhoevil hoë bomestaan tussen hier en Romeen hoekom is die bome hoog?my geluk het opgedroogdie lewe slat my blou en bonten ammal maak my honddis Sadragaand en baie laat… TEMA DRIE: LIEFDE Syt jou lief sys fyn syt jou liefnou soek en soek jy na woorde van dankjy speel meddie taal jy goël meddie klankdit bly maar eina bra eina vir dankjy skryf duister en diep in seslaagtaalgeen skepsel op aarde het iets aan jou dankkry ‘n padlangse woord ‘n woord uit die hartdit is die taal vir die dank van jou hart. By die een oor in by die anner oor uitons mense is maar soos ons isons praat mekaar mos altyd misstoksielalleen loop hy en ek en syons praat mos amlee by mekaar verby… Ek het gemeen dat ek ‘n woord kan vindwat ons vir altyd aan mekaar sou bindmeisie ek het my dit maar net verbeelniks laat ‘n mens so in die steek as woorde wat hul eie beloftes breekdit meisie is nie wat ek my verbeelmaar jy en ek kan sonder woorde weetwat jy en ek nie maklik sal vergeetdit meisie is nie wat ons ons verbeel… LIKI:ons Waarom huil die meisie so hy het haar dan vas geblohartlam sal hy nooit vergeet een ding moet sy nou maar weetdie liefde het haar klaar vergeet… Ek is hier en jy is daar jy is daar en ek is hierkrul van krulblaareikeblaar hoe kan ek jou nou pilsierbring hier en daar tog bymekaar dan speel ons op dieselfde snaarDie namakwapatrys en die kuikendief hartlam ek vra so mooi assemblief dis die rooiborsie en dis janfiskaalpraat net die woord en ek kom jou haal…  ‘n Hoeilike aanspraak moet mens hêjy vra mos nou hoe diep die liefde lêelkeen moet maar sy eie doepa vindteen die venynigheid van weer en windek speel my flottina praat met homdie klawers sing en lag en huil en klavanwaar waarheen wieweet miskien hoekomwas ek en my flottina nie getrouddan was ek einstetyd reeds oud en koud TEMA VIER:STAD EN LANDLIKI:TRANSISTOR Daars ‘n doekompaljas assie skaduwees linga grasperk ‘n tuinslang ‘n bank‘n transistor aartsvloek soms tog ‘n seënmaak Mozartmusiek laans jou oppie bankklavier viool koljanner en vinkelWolfgang Amadeus in die hemeljy moet mos weet hoe jou paljas kan singin die hart van ‘n mens as die skaduwees ling… Met ‘n skop gooi jy jou koring skoonjy maal dit en jy bak jou brood smeer jerseybotter op die brooddaarby nog waboomheuningstroop hoe proe dit nou om mens te wees?met ‘n skop gooi jy jou rypad oop laddie motor na die Krovlak loop tot in die hart van vygiekleur kyk lank kyk goed en sê vir my:hoe proe dit nou om mens te wees? Boplaas se berg staan spierwit toe van sneeuna dertig jaar sien ek hom weer in helder skyn van vroeë voordagmaantoe skakel Langpiet sy transistor aanen dreunborsdagbreekneuriesanger slaantot “ver in die ou Kalahari” sy kitaar *** maar nee maar nee wie runnik so die jare deurdis Stokwil en Albani en die voshings Fleural hoe onstuimiger en perdepote dreunen oordonder die onstigtelikheid van die kitaarhier waar die berg so nors en spierwit staan. TEMA VYF: LAWAAISEKSIE Die sandpad het toe gruis geworden die gruispad is nou teerhoe later hoe kwater en doller en meeren toet die aster ‘n morrie gewordsê jy dit smaak na teersê jy jy lus nog meer? Ons issie lawaaiseksie van Lawaaistraatag hoekom is ons soos ons isons verpes wat stil is ons verfoei wat heel isons is dwars ons neuk op met mening en maghoekom is ons soos ons isdie stilte slaan soos hamers in ons oreons is bang ons is bang virrie stilte in ons oredit maak ons gek met hamers in ons oreons remoer en termult met alle magons vlug ons vlug virrie hamers in ons oreneem die wêreld op horings stamp stukkend loop platons draai die lawaaipype wawyd oopons vlug laddit bars virrie stilte in ons ore ons issie Lawaaiseksie van Lawaaistraat aghoekom is ons soos ons is? LIKI:SKORRIE, HOEKOM IS JOU BROEK SO NOU? Sommer het nie rede nieskilpad het nie vere nieEva het nie klere nienet liemaklappies hier en daarkeer nou bokkie vir die doringblaarsommer het g’n rede nie nêrens rus en vrede nienet waar jy loop trap jy omklaarkeer nou bokkie virrie doringblaarhad sommer tog maar redeen skilpad skilpadverewas daar dalk rus en vredeen doringloos die leste blaarmaar sommer HET g’n rede nieen skilpad HET g’n vere nieen Eva HET g’n klere nienet liemaklappies hier en daar… Wat is nakend wat is niedie aster sê: “Ek weet dit nie”“Sit my bikini dalk nie goed nie?”die diener sê hys aksenawel hy sit omtrent ek is kapawelek dink wat ‘n diener nooit mag dink niespyt my ek kan dit so nie laat niewat ek en jy dink maak nie saak niedie wet sê min maar nie te min nie‘n baaipak moet betaamlik weeswel min maar net nie amper niks nie! Varkleerbaadjie en klinknaelbroekek is  Baaiplek se skorriekoningstyfspanblous en nog stywerspanbroeksys my morrie my morriedoringdis sy en ek en ek en sywat die mouterbaik so heluitryons is een van Baaiplek se baie pareraasbek-skorrie-en-morrie-snaremaar ek is ammal se skorriekoningen sys my lekkerdingmorriedoringblits in die fles en blits innie lyfwisenwragtag dan neuk dit styfgee pad daar voor hier kom die koningstyf handommielyf sit my lekkerdingdoring Ek is Billieboomskraap meddie vlamrooi snorennie vlamrooi mossienesbaardek brand my pad deur die lewe oopek ry verniet in plaas van loopek en my pelle heddit ryloop gedoopdie lewe is kort ennie wêreld is wydennie ente te ver jere om voetsam te loopdie lewe is wreed en die wêreld is grootvat wajy kan jys oormôre doodek speel met my snor en swaai met my duimek gee my geselskap vir duisend myl ryen maak met my joemoer die motoris blyek ry verniet in plaas van loopek brand my pad deurie wêreld oopek en my pelle heddit ryloop gedoopmet annermansryding vreet ek die mylemet duimswaai vreet Billieboomskraap die myle… Die klere maak die manissit waar of issit jon of janmismaak die klere dalk die manwat doen sy hare aan die man maak die hare ook die manverfoes sy hare dalk die manwat doen har klere aan die vrouai wyse Salmon sêmy togwat doen haar klere aan die vroudis hier te kort en daar te lankhier veels te wyd en daar eina nouag jere Salmon praat mooi meddie vrou Ons het ons brieke losgedraaiweet julle hoe lyk kattemaai‘n nugter fees laat kry ons lagwatter arrigeid is daar aan nugterons is rewieners ons wil breekwatter arrigeid is daar aan heelons voel so lekkerlysenstukkendslaan vorievoet kapot en stukkenddaar is g’n arrigeid aan nugterdaar is g’n arrigeid aan heelwat kan jul tjankery ons skeel ons het ons brieke losgedraainou weet julle hoe lyk kattemaai Toe hy nie meer die kat uit die boom kon kyktoe sê hy hond se voet en kat se klounou gaan ek die kat in die donker knypal is alle katte in die nag ook grou!  Tussen die katel se koppenent ennie katel se voetenentdaar lê die begin en daar lê die eindedie begin vannie ding ennie end vannie dingen tussen begin en end word jy die speletjie ooit gewendof isit van begin tot end meer geluk as wysheid dajy hou tot die end?  Vannie eenkant skollie poelpetane vannie annerkant snellie poelpetatevan gindse sy die poelpetatersdie wêreld issie ene spikkels vannie poelpetatersmet hulle spikkel-sketter-poelpetater-snaterswaar berg jy jou waar vlug jy heennou vra jy ‘n ding jy met te min watte vir jou ore Gaan na die mier jou luiaard en word wysvra hom om jou die slag te wysogaatsoheng my pelle hoor tog so wat wedie mier van kewerkwintpilsierons sal ons slag vir hulle wysons gilenskrou die wêreld vol pilsiergroetnis vir Salmon jou bejoekste mierons torre leef van kewerkwintpilsierdril op ons fonnemente van pilsierloop in maai jou wikkelbeentjiesmier Laat die deksel ligvoet loopen slaat sy hotoog vir hom ooppleister hom oor sy eet en drink dan kan jy met sy stuk rinkink DIe meisiekind vleg swaaiboud-swaaiboudtussen die mense deur in Boemelstraattwee ounes pomp mekaar innie sydis Sadragaand Maans en tyd vir ‘n dingteen haar regterwang styf vasgedruk kompleet soos een wat tandpyn hetwiegstap sy met die klein ou radio’tjieen sy streel en troetel die ou radio’tjiehaar tydverdryf en toeverlaatdis Sadrag Joors so waar soos vetdie viole speel met gedempte snareen die meisie wieg en wieg op straatsy sien die wiegende radiopareen sy wieg en wals alleen innie straatoppie maat vannie treur-ens-boemelaars-wals innie skemeraand in Boemelstraat As dit dinges is doen ons ‘n dingas dit lyk na hoe dan trap ons vasmaar as is verbrande hout my dingen hoe lyk nou na ‘n ander ding… TEMA SES: SELF Jou rympies is die ene goiings- so heet hulle mos, dan nie -jou gedagtetjies en gevoelentjies pure toiingsin plaas van versies maak jy spoiingsen wie is jy miskienkom verby met jou velskoene la’k sien ‘n Selfportret kom selde goedal het die maker hoevil moedte glipperig steeds sy gemoedis hy ‘n skrywer têre dit nog meerdis hier te kort en daar te lankhier ploeg hy misvoor daarsô bankmaar net kolel en aksenawel nooit Ja seker ek gesels graag meddie voëls maar moenie dink ek aap vir Leipoldt na niedis om ek die geselskap nodig hetsoos hy dis wis en seker nodig hadkanarie kwikman tatarat en sysjangroentjie mossie tortelduif patrysag jentelmanne van die paradysmy dank vir julle lied vir julle kleurnog net so mooi soos in die paradys Glasuiltjie op my tafel van kiaatmet jou groot matglasoë matwat roerloos soek en vra jaar-in-jaar-uitmaagvol en der dagen satso sit jy daar mistroostig op die bruin kiaatdie wysheid van jou Griekse voorgeslagwat hoeka sommer pure bogdie wysheid lê diep in ‘n duister boekwaarna ‘n stomme uil vergeefs bly soek  Weet nie bra wat hy wil sê nie daarom kan hy niesoek na woorde kannie krynievra dit wat hy nie kan krynie – daarom kry hy niewaarom tog maar nie gebly nie – jy wat sê jy wou nie bly niedan kon hy wieweet vir jou sê wat nou te diep vir woorde lê  hy sukkel om die woord te praat die mense maak hom desperaathy skryf met stokkies in die sand van borrelvink en dageraad. Dit help nou niks een ding is wis en sekeroor hierie saak kultuur ons vir die beker die verleedntoekoms moet ons rigsnoer weesso nie was alles reeds gewees en is dit klaar met keesmaar eitlik is ek oor ons taal geworriedit word nou van ‘n kant gebredie en geblerrieek het soms lus en maak ‘n dem groot herriedit is waaragtagwaar ‘n reuse sorriedat hul ons taal deesdae so beskorrie Rooiskillerhotvooros se naam is SkillerSwartskillerhaarvooros se naam is Spikkelhotvoor haarvoor rooiskiller swartskillerhaarvoor hotvoor swrtspikkel rooispikkelSkiller en Spikkel van toeka se daevan die verver dae van Boplaas se daebulk in die skemer dwarsdeur die jarevan voorjuk dra deur jare en jarevan Skiller en Spikkel en Boplaas se daebulk in die skemer dwarsdeur die jareen die skemer is vol van toeka se dae  Uit uit my uit magtagen praat jou woorde sountoejy sê ek maal te veel oor gisteroor ‘n voorbok se klok en ‘n sekelnekvulen die blêr van ‘n lam en die stem van gisteroor koekmakrankageur en die bantombulen die taal en die mense en die dinge van gisterek sê uit uit my uit magtagen praat jou woorde syntoedrink jy dan maar diep uit vandag se beker TEMA SEWE:DRANK Keelnatmaak so teen skemeraanden dis hotenhaar soos eergeestraand‘n dop is klein ‘n anker grootvan ooplê ryp jou tone doodnamarra word nou dik en rondloop hom by en dis narts teen die gronddie oubaas lees in Genesisdaddie mensdom bra vol sône is..  Die Bokveldswinter maak nou meningmy ma se kind wil troosgoed hêganswyfie broei in die ruigtepolek wil ok warm soos ‘n ganseier lêgooi nou vir my ‘n doepadopwaddie winter se koue disnis skop Dissie witperd van Calviniehy loop maar hy kannie sien niedissie wit perd van Calviniehy loop maar hy kannie sien niedissie swart hings van Calviniehy’t ‘n oog maar hy kan nie sien niehoe lopie pêre van Calviniewenie het hul nie gesien niehoe lopie pêre van Calviniewenie het hul nie gesien nie… Jakkels trou met Wolf se vrou – dis nou weer ‘n jakkalstreekwaaroor die sinling kwaai kan preek,wat word van wolf;die stomme ou?hy moet maar stil wees en bedinkdat mens ook dikwerf so rinkink Die norewind waai koud waai straalen kyk waar staan die glasdie diere tou na die afdak toehul koes dis koud die reën val straalen kyk waar staan die glastwee velkomberse is beter as eenbeter teen koue kapok en reënis jy mans genoeg vir ‘n nag so swartversukkereer jou lyf hou warm jou hartkyk net waar staan die glas                                                                Dis alles kierang en onnerstebovorie deur lê en loer die sônedie onnerste steen draai bodie sieke dra die gesônedie boonste laag lê onnerdie hotagteros trek voorsoos ‘n sot staan jy jou en verwonneroor die onnerstebogedonner                                                                                                  Ou Pietjiepypkop sit in die kroeglaat hom nie lomp nie oor ‘n boegbrom in sy baard kom laat ons singhoe diep die parra in jou keelgat spring‘n kroeg is ‘n plek met borrels daarin‘n borrel is ‘n ding met venyn daarinvenyn is ‘n ding wat jou harspan brandvra vir Jas die ou bokbaardkalantborrelinniekroeg en bakensteekfynenflenters lê die spieël gebreek…        Na vrolikheid kom olikheidaikôna jy met kappituitek is vanoggend blerrie blusdaar’s ‘n doodsvlies oor my oëen ek wil nooit weer huis toe gaanjul moet jul neukery laat staano hel ek voel so blerrie blusmet hierie doodsvlies oor my oëek is hoeka katswink geknakop hierie aarde is niks meer bak… TEMA AGT: OUDWORD(stad en land2) Oom Fanie Basuin speel oppie trompetwhen I was young I had no sinsI bought me a fiedel for eighteen pinshoe lank gelede weet ek nieou Fanie is nog ystersterkmaar sy harsingkas is moeg gewerkvijool se voet hier kom trompet die hoë noot klink heller en fynoor biedou en roosmarynover the hills and far awaydie lewe is maar malligheidmy voete is seer van teer en sementek trompetter my weg van malligheidover the hills and far awaytot doer innie Kro se oneindigheidtussen rante se blou oneindigheid… Kelkiewynfontein teen ‘n skurwe rantis die bobaasfontein in my vaderlandhelderste water uit witgrys klipnamakwapatrys kelkiewynsekindspeliefluit doer ver in Namakwalandby suiwerste water uit rots en klipen jy oppie teer tussen glas en betonkan jy dink hoe naby kan ‘n skurwe rant weesen hoe helder die fluit van namakwapatrysby die bobaasfontein in my vaderland?         In hierdie bange nag van nagmerriedrome het sewe slangevoor my gedans en gekrul bakgat slangeal sewe en uitgevreet en pragtigmooi en blink‘n koperkapel was die voordanser en hyt malkop rinkinkmet sy krulle en esse en gespoeg na my gespoegen êrens vandaan het ‘n hoonlag geklinkwat my wawyd wakker (maar was ek wakker?)  regop gedwing het en ek het gehoor die nagalm van ‘n stem‘n duiwelse stem wat weerklink deur die klowedie eensaamheid en die angs die moor julle doodHyt die mens nou vir goed van Hom weggestoot Hang die kristaldruiwetros agter die pappelierbosduskant die kerkhof en die kettangsteek in die druiwetrosaljanneraljanner al deur die bos wiet dan gesê dis die spoke se kos wie weet miskien is die duiwel losen korrel stilletjies aan die druiwetros… Dit maal in die lug en Satang is losaljanneraljanner al dieper in die bos tot wie alleen nee nêrens heenkelanner koljanner dis die dood in die bosen die kettangsteek in die druiwetrosdit maal innie lug die duiwel is losen roepsekja is Satang se kosdis mars en kwyk oestyd in die bosdis vir jou ‘n dorstyd en Satang is los… In hierdie doodstil nag het hy geskeurdie groot ou eik vlakvoor die meul se deurvan kroon tot wortel en daarmee is tot nietiets groots waaroor ons skaars ‘n dag sal treur LIKI: NIKS HANG SO ROOI SOOS WINGERDBLAAR BY HEXRIVIER Die najaar is nou op sy herfsstedie bessieboom se rooi is hartvanrooihoe het my jeug se oë dan gekykdie kleur was toe mos noe so brandendrooiis dit die gawe van die ouderdomom dieper in die kleuregloed te kykaanhoudender na die ondergaande son? Die oudag ry ‘n mens net soos hy wilentent ry hy jou sommer blootsgelukkig is dan die wat anners wordhul eie naam hul eie leed vergeeten van die angs van weet ook niks meer weet… Die dagbreek tintel deur die ouderdomSwartrugseberg staan donker teen die rooidagrooi‘n oomblik net verbeel die ou man homhy sien die Krovlak pers oopbars en blom… Al loop jy hoe al loop jy verSedoos die waai jou spore dooddie maan skyn mooi hoog blink die stermaar ja jou spore waai tog doodal dig jy fyn, al rym jy slegSedoos die waai jou woorde wegmens dink soms hy is wie weet watSedoos skep hom en hy is weg…